Mükremin haftalarca sessiz kaldı.
Karagül ise:
"Galiba korktu."
diye dalga geçiyordu.
Ama Mükremin boş durmuyordu.
Yanında sadık menajeri Fıstık Bey vardı.
Gerçi Fıstık Bey biraz sakardı.
Bir gün yanlışlıkla bilgisayar yerine tost makinesini açmaya çalışmıştı.
"Bunların tuşları çok benziyor." diyordu.
Aylar süren araştırmadan sonra Karagül'ün Mükremin'in şarkılarını çaldığına dair görüntüler bulundu.
Tam o sırada Karagül, yılın divası ödülünü almak için dev bir tören düzenledi.
Sahneye çıkıp:
"Bu başarı tamamen benim."
dediği anda salon karardı.
Dev ekran açıldı.
Ve Karagül'ün gizlice şarkıları çaldığı görüntüler yayınlanmaya başladı.
Karagül donup kaldı.
"Kim yaptı bunu?"
Işıklar yeniden yandığında Mükremin merdivenlerden ağır ağır indi.
Elindeki yelpazeyi açtı.
"Ben."
Salon sessizleşti.
Karagül şaşkınlıkla:
"Sen!"
diye bağırdı.
Mükremin gülümsedi.
"İnsanların hafızası kısa olabilir ama benim sabrım uzun."