~Ezgi Atalay~
Yaz tatilinin ilk günüydü.Hava son derece sıcaktı.Ezgi,yatağına uzanmış en sevdiği yazarların kitaplarını okuyordu.Kitaplarına son derece düşkündü.Bırakın kitabın kenarını kıvırmayı,sayfalardan birinde en ufak bir çizik olursa çıldırıyordu.Çünkü kitaplarından başka pek arkadaşı yoktu.Tabii,notaları,çizimleri ve dizileri saymazsak...Kendisi İzmir Güzel Sanatlar Lisesi'nin müzik bölümünde okuyor.Onun piyano çalışı daha ilk seneden tüm okulun diline dolandı.Güzel,kızıl saçları,yeşil gözleri ve bembeyaz teni de eklenince,popüler olmaması imkansız gibi duruyor.Ama,maalesef sosyal anksiyete ve psikopatlık gibi çeşitli psikolojik sorunlarla uğraşmak zorunda.
~Bora Atalay~
Bora,her zamanki gibi ders çalışıyordu.Bir yandan da siyah saçlarının arasına parmaklarını geçirmiş,formülün doğruluğunu kontrol ediyordu.Üniversite sınavından iyi bir not almıştı.Bu sayede,istediği gibi doktor olabilirdi.Sıcaktan kızarmış bir şekilde sandalyesinden kalkıp gürültü gelmemesi için kapattığı pencereye yöneldi.Pencereyi açtı ve bahçeyi izlemeye başladı.Bu sırada,bahçede neşeyle koşuşturan küçük kız kardeşi Zeynep'i gördü.İstemsizce sırıttı.Biraz daha bu şekilde durdu,sonra dersine geri döndü.
~Zeynep Atalay~
Ailenin en küçük üyesi Zeynep,evde durmaktan sıkılıp bahçeye çıkmıştı.Zaten çok hiperaktif biri olduğundan,hiçbir kapalı mekânda duramazdı.Arka bahçedeki söğüt ağacının gölgesinde bir süre dinlendikten sonra tekrar ön bahçeye doğru koşmaya başladı.O koştukça siyah,uzun ve kıvırcık saçları arkasında dalgalanıyordu.Ön bahçedeki çiçeklerin arasında bir kelebek görünce,onu kovalamaya başladı.
~Aslı Atalay~
Ön bahçedeki çınar ağacının altına oturmuş,kızını izliyordu.Dış görünüşü babasına benzese de,Zeynep'in bu neşeli ve hareketli yapısını kendisinden aldığı belli oluyordu.Onun da Ezgi gibi kızıl ve düz saçları,yeşil gözleri ve beyaz teni vardı.Ezgi için hep "Annesinin kızı"demeleri de bu yüzdendi.Artık 40'ına merdiven dayamış olsa da,hâlâ çok güzel görünüyordu.
~Adnan Atalay~
Şirkette yine hareketli ve yorucu bir gün geçiriyordu.Artık 45 yaşındaydı ama 20'lik gençlere taş çıkaracak kadar hızlıydı.Birkaç teli ağarmış,kıvırcık saçları,mavi gözleri vardı.Patronluk yaptığı yazılım şirketinin devasa pencerelerinden dışarıyı izliyordu.Derken,kapı çaldı.İçeriye sekreteri girdi.
"Adnan Bey,toplantı 15 dakikaya başlayacak."
"Tamam Deniz,birazdan geliyorum."Sekreter odadan çıktıktan sonra saatine baktı.14.15.
Sonra ofisinin kapısını açıp toplantı odasına yürümeye başladı.