-kimsin sen?!
Minigimin sorusuna tam cevap vericektimki benim beyinsiz betam yani demir ' in gelesi tutdu;
- oha oha kızı sana emanet ettik sen hemen mercimegi fırına vermeye çalışıyon yani olmazki canım böyle amca olmak için çok gencim ben
- ulan demir yemin ederim bu sefer seni öldürücem
Tam demire dogru adım atıcaktımki kollarımin arasındaki minik beden bir anda harekete geçti ve demir salağının açık bıraktığı kapıdan dışarı fırladı. Aslında şaşırmamıştım o yüzden ilk başta yerimden bile kıpırdama gayretine koyulmadım. Tabi bizim çenesiz hiç susarmı;
-lan kız gidiyor gerizekalı durdursana
-sanane oglum gidiyorsada benim eşim gidiyor
- lan mal senin eşin benim yengem ama taş gibi bir yenge orası ayrıda ne olursa olsun peşinden gitmiycekmiyiz
- seni öldürmemem için bana tek bir sebep söyle
- eşin kaçtı
Ne kadar salakda olsa dogru onuna yeteri kadar zaman harcamıstım gerçi minigimimin nereye gittigini hisedebiliyordum.
Dışarıya çıktığımda butun suru ormana bakiyordu sanirim aryanın gidişine takılı kalmışlardı ama tek sorun içimde anlamsız bir kıskançlık duygusu belirmişti ve dayanamayıp; önünüze bakın lan!! Diye bağırdım. Sonra hızlı adımlarla ormana girdim . Benden kaçabilecegini sanması komiğime gidiyordu bu yüzden yüzümde anlamsız bir sirıtışla ilerliyordum ama kurt formunda daha hızlı yanına gidebilecegimi düşündüm . Ona bir an öne ulaşmak istememim sebebi ortalıkda başı boş dolaşan bir sürü kurt yani omega vardı ve aralarından birinin ona zarar verebilecek olması aklıma geldikçe gözümün önüne bir sürü ceset gelmesini sağlıyordu çünkü eğer o minik bedene bir şey olursa taş üstünde taş bırakmazdım beni tanıyan her kez nasıl biri oldugumu iyi biliyordu.
Kurt formuna dönüşünce beni büyülüyen o kokuyu daha iyi almaya başladım ve hemen harekete geçtim. Biraz ilerlemiştimki onun sesini duydum ama yardım çığlığını iste o anda kuvvetli bir ulumayla süruye haber verip butün hizimla ona dogru koştum ve aklımdaki o ihtimalin gerçekleştiğini gördüm bir omega minigimi bir kıstırmis ve kendince onu gözunde av ilan etmişti ama tek sorun onun benim avım olucağindan bi haber olmasiydı. O minigime atak yapmadan ben üstüne atladım ve onunla beraber yuvarlandım, ayağa kalktiğimda onu daha iyi inceleme firsatim olmustu . Sıska ,çelimsiz bir kurtdu . Ve boyundan buyük islere kalkismayi sanirim seviyordu çünkü o halde benim bölgemde benim eşime saldirıp birde üstüne uslük bana meydan okuyordu. Bu halime icimden gülüp atak yaptım ve onu boynundan tutugum gii firlatim tam minigime dogru yuruyecekken çalinin arkasindan baska bir omega ustume atladi. Bunlardaki cesaretde beni öldürüyor anasını satim. Tam ondanda kurtuldum demistimki baska omegalarda saklandiklari yerden cikmislardi neyseki sürü yardıma yetişmişti . Sürünün gelmesiyle odagimi onlardan çektim ve agacın govdesine yaslanip dizlerini kendine çeken minigime odaklandım. Zagten küçüktü boyle daha küçük olmuştu.
Ona dogru adimladigimda hareker etmeden beni izliyordu yavaş ve uysal adımlarla başımı egerek ona dogru adımladım, yanina vardigimda soluksuz bir sekilde bana bakiyordu.kafamı kendisine dogru çektigi dizlerine sürtüm ve ondan beklemedigim bir hareketle karşı karşıya kaldım ellini kaldirıp başımı okşamiştı ve aynı soruyu sormuştu yine ;
-kimsin sen?!
Yorumlarınızı ve begenilerinizi dört gözle bekliyorum...
