ARYA...
Karşımdaki gelişen bu olaylar yüzünden küçük dilimi yutmuştum resmen .
Ben kendime gelmeye çalışırken aralarında en büyük olan bana yaklaşmaya başlamıştı o an içimden bildgim bütün duaları ettim böyle ölmemeliydim , karşımdaki kurt her adım attığında kalbim dahada hızlanıyordu.
Simsiyah tüyleri , iri cüsesi ve aralarında en çok dikkat çeken kan kırmızısı gözleriyle resmen bir şaheserdi ama bu yinede beni yemiycegini göstermiyor demi !
Artık sona yaklaşmıştım çünkü kurt resmen dibime girmişti gözlerimi kapatım ve kucağımdaki yavru kurda dahada sıkı sarıldım ama sanırım bu sefer abartmıştım çünkü acı bir uluma sesi çıkarmıştı. Hemen onu bıraktığımda diger kurtların yanına adımlamaya başlamıştı . Gözüm yavru kurtdaydı ya ona zarar verirlerse düşüncesiyle cebeleşirken sürünün içinde sarı ve beyaz karışık bir kurt yavru kurda dogru adım attı ve onu nazikçe ağzına alıp ormana gitti . Ve böylece bu mega kurtların arasında tek kalmıştım, korkuyla karşımdaki kurda bakarken onunda beni süzdüğünü gördüm ama gözlerinde farklı bir duygu vardı , bana doğru gelirken kafasını eğmişti gözlerimi kapatım ve acı sonu bekledim ama bekledigim gibi olmamıştı. Burnunu boyun girintime sürmüştü ve büyük bir nefes almıştı o buynumda soluklanırken uzun siyah tüyleri yüzüme sürüldügü için huylanıyordum ve istemsiz ağzımdan küçük bir kahkaha çıkmıştı. Ben gülünce kocaman kırmızı gözler gülüşümü bulmuştu .sanki mest olmuş gibi bana bakıyordu sonra benden iki , üç adım uzaklaşıp ulumaya başladı onunla beraber diger kurtlarda ulumaya başlamıştı . Hepsini kafasını gökyüzüne dogru kaldímıştı fırsat bu fırsat diyip ayağa kalkıp koşmaya başladım öleceksemde en azından savaşarak ölücektim . Onlardan biraz uzaklaştıkdan sonra bi ağaca yaslanıp soluklanmaya başladım ama çok geçmeden çıtırtı sesleri duydum tam tekrar koşacakken tekrardan etrafımı sarmışlardı ve o iri siyah kurt tam önüme atlamıştı onun korkusuyla geriye savrulmuştum. Umudum kalmamıştı ölücektim buna emindim zagten kurtlar öldürmezse kan kaybından ölücektim buna eminim çünkü kolum çok fena ağrıyor aynı zamanda çok feci kanıyordu. Bilincim kapanmak üzereydi , hatta kapanmıştı en son hatırladığım ise mega siyah kurdun bana yaklaşmasıydı gerisi karanlıkdı....
BARS DOLUNAY..
Yıllardır aradığım kişi tam karşımdaydı bulmuştum onu...
Yavaşca ona dogru yaklaştığımda korkup kucağındaki kurda sığınmıştı bu hali garip bir şekilde tatlı gelmişti ama benden korkması canımı sıkmıştı tabi sonra kurt formunda oldugum aklıma gelmisti. Salak kafam kızın önünde 2 metrelik bir kurt şeklinde duruyorum tabiki korkar . Bi adım daha attığımda kucağındaki yavru kurt bizimkilere dogru ilerlemeye başlamıştı ama benim gözüm ondaydı her hareketini takip ediyordum . Korkulu gözlerle yavruyu izliyordu sanırım ona zarar verecegimizden korkuyordu minigim. O sıra sürünün dişilerinden vera o yavruyu alıp gitmişti ona zarar vermiycegine emindim o yüzden odağımı minigimden çekmedim . Veranın gitmesiyle onun gözleride beni bulmuştu ve yerde sürünerek bir adım geri gitmişti ama sırtı ağaca geldigi için durmuştu korkmasın diye kafamı egmiştim ve ona yaklaşmaya devam ettim . Onun yanına vardığımda gözlerini tamamen kapatmıştı sanirım onu öldürücegimi saniyordu ama bilmiyorduki o benim için yaşamın kaynağıydı. Yavaşca burnumu boyun girintisine sürtüm ve o mest oldugum kokuya kavuştum artık emindim o benim mühürlümdü bulmuştum ben benim olanı bulmuştum...
O anın mutluluguyla ulumaya başladım , onu buldugumu herkez duysun istiyordum. Benimle beraber sürüde ulumaya başlamıştı hepsi sevinçliydi ama hiç kimse benim sevincime yetişemezdi . Sonunda hasret bitmişti kavuşmuştum ona.
Ulumam bitiginde kafamı tekrar ona çevirdim ama aradığım kişiyi göremedim sanırım minigim kendini benden kurtarabilecegini sanıyordu bu hoşuma gitmişti. O an bütün hayvansı hislerimi harekete geçrimiştim ve onu bulmam hiçte zor olmamıştı. Hızlıca hedefime dogru koşmya başladım benimle beraber sürüde harekete geçmişti hepsi lupalarını buldukları için ayrı bir hırslıydılar .
Yavaşca minigimin etrafını sardık , bizi görünce tekrar kaçmaya kalkışacagını anlayınca önüne atladım ve o an antremandaki acının sebebini anlamıştım benim mühürlüm zarar vermişlerdi o an gözlerimden nerdeyse ateş çıkıcaktı süru bendeki degisimi anladiğı için kafalarını egip geri adım atmıslardı. Ama sakin olmam lağzımdı önce eşimle ilgilenmem lağzımdı sonra bu olayla ilgilenecktim. Ona dogru bir adım daha atığımda bayılmıştı hizla yanina adımladığımda burnumla ona dokunmuştum ama hareket etmemişti o korkuyla hemen insan formuna dönüşmüştüm ve narin bedenini kucağıma almıştım. Bu kız hiç yemek yemiyormuydu acaba resmen kuş tüyü kadar hafifti bizim yavrularımız bile daha ağirdi resmen . Kafamdaki düşünceleri kovup koşar adım evime ilerlemye başladım sürüdekilerde benimle beraber hareket ediyordu ama benim odağım sağdece kucağımdaki güzeller güzeli minikdi
