“Tüm dünya kendini hapsolmuş renklerle güvende hisseder bence asıl şey Kuvvet’dir dostlar”
Bazen herşeyden nefret ediyorum,küfrediyorum,bağırıyorum çağırıyorum ama bazen;
kendimi güvende hissediyorum,ağlamıyorum,çağırmıyorum.
ama TABİKİDE bu bazen olurdu çoğunlukla küfrediyorum. aslında bunların hepsi okul yüzünden okul olmasaydı,bu 2’inci liste geçerli olurdu.
Okul herşeyi durdurur resmen bunu yazmama engel olan yağmur damlaları gibi evet,yağmur yağıyor.
yarın hasta ve yorgun bir halde okula gitmek istemem. Muhtemelen annem az sonra kontrole gelip “istersen süt vereyim öyle uyu Şeyma?” der. ver anne ver,ancak öyle uyurum zaten.
Her neyse bu senaryo’yu yaşamak istemediğim için uyumak zorunda hissediyorum,aileler’de yoruyor,onlarda üzüyor ama
OKUL KADAR DEĞİL
”OKUL CEHENNEM’DİR NE KADAR ÇALIŞKAN OLDUĞUN UMURUMDA DEĞİL.”