Bol bölüm atıyorum diye hic etkileşim vermiyorsunuz. Yemin ederim ki tüm hevesim gidiyor. Yorum yapmasanız da hiç olmazından yıldıza bassanız:(
•
•
"Günaydın güzelim."
Gözlerimi zorla açarken gülümsedim.
"Günaydın..."
Sesim kısık çıkıyordu. Aşırı yorgundum.
Dün geceki ilk seferimizden sonra sanırım bayılmıştım ve hâlâ o baygınlığın esiriydim. Vücudum tamamen ağrıyor, özellikle kalçam kırılmış gibi hissediyordum.
Gözüme çarpan detay ile tekrardan güzel gözlere döndüm. Sanırım gece ikimizi duş aldırmış, ardından ise üzerimi giyindirmişti.
"Bu tişörtü ilk kez görüyorum."
Güldü.
"Senin tişörtün."
Kaşlarım imayla havalanmıştı.
"Ben niye hatırlamıyorum o zaman?"
Yanağıma bir buse kondurup okşadıktan sonra yataktan kalkmıştı.
"Her hafta sonu sayamayacağım kadar ürün aldığın için olabilir."
Dudaklarımı birbirine bastırdım. O altındaki eşofmanının üzerine rahat bir tişört giyinirken aklım gelen şey ile seslendim.
"Bugün işe gitmiyor musun?"
Saçlarını geriye attı.
"Evet. Nişanlımla vakit geçirmek istedim."
Yüzüm kızarırken gülümsemiştim. Elim üzerimdeki çarşafta rastgele geziniyordu. O ise yatak odamızın tuvaletine gitmiş, yüzünü yıkıyordu. Tam göremesem de işini bitirdiğinde tekrardan yanıma dönüğü için saçlarını da ıslattığını fark edebilmiştim. Yüzünü kuruladıktan sonra havluyu omzuna attı ve yanıma oturdu. Yüzüme eğildi ve yanağımı okşadı.
"Kahvaltıya inemeyeceğim sanırım."
"Ben indiririm." dedi gülerek.
Alt dudağını dişlerken bedenimi süzdü. Bir nefes aldı ve ayaklandı. Ardından ise beni kucağına almıştı. Ben elimi boynuna sararken bana doğru döndü.
"Bugün misafirlerimiz gelecek."
Kaşlarım çatılmıştı. Sanırım son partiden sonra ilk defa misafir geleceğinden biraz şaşırmıştım.
Merdivenleri teker teker iniyorduk.
"Kim geliyor?"
Dudaklarını birbirine bastırdı.
"Ailem."
Gülümsedim.
Onlarla tanışmak için sabırsızlanıyordum doğrusu. Hoseok, Taehyung'un annesi -yani kendi halası- ve ailesinden çok bahsetmişti bana. İyi ve sıcakkanlı insanlar olduklarını biliyordum.
Heyecanla konuştum.
"O zaman salon masasını şimdiden hazırlatalım."
Kafasını salladı ama gergin görünüyordu. Sanki bir şey söyleyecekmiş de, dili varmıyormuş gibi. Tam heyecanlı hâlimin getirisi gülümsememi ciddileştirirken dediği sözlere anlam yüklemeye çalıştım.
"Ah şey... aslında, büyük salonu hazırlatsak daha iyi olur."
Büyük salon mu?
Orayı en son parti günü kullanmıştık ve uçuşu bucaksız bir yerdi resmen. Sadece büyük salon kendi başına eski evim kadardı.
"Neden ki?"
Beni kahvaltı öncesinden aşağı katın tuvaletine bıraktı. Zar zor ayakta kalırken lavaboda yüzümü yıkadım.
"Bizim ailemiz, biraz kalabalıktır..."
-
"Çocuğum!!! Güzel evladım benim!"
Taehyung'un annesi olduğunu tahmin ettiğim, lüks giyinimli kadın kapının açılmasıyla üzerine atlamış onu öpücük yağmuruna boğmuştu.
"Anne, ne yapıyorsun ya?"
Kadın sonunda ondan ayrıldı ve yanındaki mal gibi bakan bana döndü. İlk önce donuk donuk süzerken içindeki gerginliği körüklemişti. Ardından ise Taehyung'a döndü. Taehyung ise ortamın bozulmaması adına yanıma geldi ve koluma girerek beni takdim etti annesine.
"Anneciğim, Jeongguk."
Kadın bana doğru yaklaşarak bir anda ellerini ellerime koydu ve beni tekrardan süzdü.
"Çocuğum, turnayı tam gözünden vurmuşsun. Maşallah afet gibi..."
Dudaklarım aralanırken utancımdan kızardığını fark etmiştim. Elimi enseme doğru götürürken kapıda beliren diğer bir beden ve arkasından beliren diğer kişiler ile kapıya yöneldim.
"Hayatım, neden koşturuyorsun ya?"
Taehyung'un annesi, kapının önündeki -babası olduğunu düşündüğüm- adamı hiç umursamayarak benim koluma girmişti.
Adamı görmemle selam vererek eğildim.
Üzerinde takımı düzeltirken güven verici bir gülümseme ile karşıladı selamımı. Onun da gamzeleri vardı. Tıpkı Taehyung gibi... Ona benziyordu.
Kapıdaki diğer bir tanıdık beden ile gülümsedim.
"Napıyonuz?"
Yeji.
İlk önce abisine ardından ise bana sarılmıştı. O sırada annesi babasının zorla kendisini çekiştirmesiyle kolumdan ayrılmış, Taehyung ise yalnız hissetmemem adına yanıma gelmişti.
Arkam doğru geçerken tekrardan bize yaklaşan misafirlere doğru eğildiğim sırada elini kalçama götürmüştü.
"Hoşgeldiniz."
Taehyung'un eli kalçamda gezinirken gülümsemeye çalışarak arkamdaki yüze karşı konuştum. Ama ona bakmıyor, gelen misafirleri selamlıyordum.
"Şu an sırası mı sence? Hoşgeldiniz!"
"Hoşbulduk."
Dudaklarını yaşayışı göz açıma ilişmişti.
"Şu anda o kadar güzel görünüyorsun ki, ne kadar zorlandığımı bir bilsen..."
Elini kalçamdan çekip, belime yerleştirdi.
O sırada kapıda beliren aşırı tanıdık yüz ile kaşlarım çatılmış, gülmemi durdurmaya çalışmıştım.
"Hoşgeldiiiiiik!!!"
"Hoşbuldunuz."
Hoseok ile aramıza geçen bu dialog ile ikimizde gülmüş, sarılmıştık. Benden ayrıldıktan sonra yüzüme doğru kaşları çarık bir şekilde baktı. Ardından ise San'a döndü hızla.
"Lan? Ne yaptın çocuğa?"
Boynumdaki morarıklar ve yaralardan deşilmiş dudaklarım gözünden kaçmamış olacak ki, bu konuyu açmıştı. San ise dudaklarını birbirine bastırmıştı.
"Biraz vakit geçirdik sadece."
Hoseok kaşlarını imayla kaldırmış fakat hemen ardından gelen beden ile çok da umursamadan "Neyse. Kolay gelsin." deyip içeriye girmişti.
"Kuzenine sahip çık Jeon Jeongguk."deyip hızlı bir şekilde içeriye adımlamıştı Felix.
Hyunjin yine ne bok yemişti bilmiyordum ama benim kuzenim bir piç olduğu için ne yapsa doğruydu. O yüzden bir şey demiyecektim bu duruma.
Hâlâ yeni yeni kişiler gelmesiyle birlikte Taehyung'a döndüm.
"Bir şey sorucam ama dürüst ol, olur mu?"
Gözlerini kıstı.
"Söyle, güzelim."
Derin bir nefes aldım. Çünkü sorduğum sorunun cevabı beni az çok korkutuyordu. Eğer olumlu bir cevap alırsam, geleceğimin nasıl bir karanlığa görüşeceğini tahmin edebiliyordum.
"Taehyung..."
Nefes verdikten sonra devam ettim.
"Siz, aşiret misiniz?"
.
.
.
Askolar finale üç bölümlük kaldı 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭
