Mr.Efkan

"Onunla çıkman da mı benim için!" Ses tonu kırık ve gürdü. Kıpkırmızı olan gözlerinden gözlerimi çekmeden elimi yavaşça yanağına koydum ve okşadım. "Kalbimde sadece sen varsın." dedim gözlerimin dolmasına engel olamayarak. "Ben senin sevgini de şefkatini de istemi-" Lafını tamamlamasına fırsat tanımadan bira tadında dudaklarıyla dudaklarımı buluşturdum. "Bizim için, hep bizim içindi." ------ Her şey okul koridorunda bir çarpışma ile değil de, bir mesajla başlamıştı. Bizim normal bir hikayemiz olsun istemiştim. Berceste Caddesi'ne her gittiğimde, o köpeği kovalasın ve ben ardından hemen çıkageleyim. Bizim hikayemiz rayından çıkmıştı. Kimliğim o öğrenmeden başkalarının elindeydi. Onu kazanmak isterken kaybetme eşiğindeydim ve beni en büyük zaafımla yüzleştiriyorlardı. Okyanus için artık sadece bir anonim değil de, aynı zamanda bir savaşcıydım. Peki ya, her şey bittiğinde, her şey aynı mı kalacaktı, yoksa tek değişen zaman olmayacak mıydı?