Motorcu'm

Bazı insanlar sabah uyanır ama aslında hiçbir zaman gerçekten başlamazlar. Gün sadece devam eder, onlar da onun içinde sürüklenir. Onun hayatı da böyleydi… hızın, gürültünün ve motor sesinin içinde bile aslında sessiz bir boşluk vardı. Ta ki bilinmeyen bir numaradan gelen tek bir mesaj, her şeyi yerinden oynatana kadar. Başta önemsemedi. Yanlışlık olduğunu düşündü. Belki basit bir hata, belki anlamsız bir şaka. Ama mesajlar devam ettikçe, bu durum bir tesadüf olmaktan çıktı. “Bu soruyu sormanı istememiştim.” O andan sonra telefon sadece bir araç olmaktan çıktı. Zihninin içine açılan bir kapıya dönüştü. Bir yanda hız, yarışlar ve kontrol edebildiği tek şey olan motoru… Diğer yanda kimliği belirsiz bir ses, onun kontrol edemediği her şeye dokunuyordu. Ve en korkutucu olan şey şuydu: Bu ses onu tanıyordu. Belki de düşündüğünden daha yakından. Bazen en büyük soru “kim?” değildir. Bazen asıl soru, “beni nereden biliyor?”dur.