" Kızım uyan annecim geç kaldın"
Ne! Saat sekiz olmuştu. Okula geç kalmıştım. Üstelik bu benim yeni okulum ilk günüydü. Çok salağım. Hemen üniformamı giyip koştura koştura okula yetişmeye çalıştım. Hassiktir kapı kapanmıştı. Artık içeri giremedim. Çünkü burası bir özel okuldu ve sikik aileler çocuklarının güvende olmasına çok önem veriyordu. Ne olabilirdi ki koskoca okulda çocuklara.Hem kapısında güvenlikte vardı. Neyse boşu boşuna kendimi yoruyordum . Hemen Lenora ile Faylinn'i aradım . Onlarda bugün benim gibi okula gitmemişlerdi. Arkamdan biri gelip bana sarılınca Faylinn ve Lenora'nın geldiğini anladım. Lenora ve Faylinn çok zıt kişiliklerdi. Lenora soğukkanlı, temas sevmeyen,gölge gibi orada olup olmadığını belli etmeyen biriydi; Faylinn sıcakkanlı, dost canlısı, sarılmayı çok seven geldiğini belli eden biriydi.Ama ikisi çok iyi arkadaşlar. Faylinn bağırdı:
-안녕하세요 Perla, 우리는 당신을 사랑합니다.
-Faylinn düzgün konuş. Lenora Faylinn'e kızınca anladım ki Faylinn yine çalışırken kendini kaptırmıştı.Eski okulumuzda Korece dersimiz vardı ve Faylinn'in çok iyi korecesi olmasına rağmen o dersi çok kötüydü.
-Deniz kenarına gidelim mi? Deniz kabuğu toplarız.
-Bence olur Lenora ve bende kitap okuruz. Sence Lenora ne dersin?
Lenora başıyla onaylayınca hep birlikte yola koyulduk.
Deniz bugün çok güzeldi . Çantamdan smut kitabımı çıkarıp okumaya başladım. Lenora ise klasik okuruydu.
Faylinn ise kabuk toplamaya bizden çok öteye gitmişti. Huzurlu bir şekilde kitap okurken küfür ederek bize doğru koşuyordu.
-Perlaaaa, Lenoraaa aaaahassiktir alın beni burdan.
Faylinn buraya geldiğinde arkasında bir peri uçuyordu. Umarım bu yaşta kör olmamisimdir diye umarak gözlerimi ovuşturarak tekrar baktım evet oradaydı, uçuyordu yanlış görmüyordum.Ve bizim yanımıza geldi. Ve ben sonrasında olan hiçbir şeyi hatırlamıyorum. Uyandığımda Lenora ve Faylinn yanımdaydı. Ama biz biz neredeydik. İşte o zaman anladım kaçırıldığımızı.