Bölüm 11

Ayşe sabaha kadar gözünü bile kırpmadı. Günlükteki yazılar, o eski fotoğraflar ve aynadaki yansıması… Hepsi kafasında dönüp duruyordu. O sabah Moda Tasarım Dersi'nde hocası Lara, “Kumaş ve Anlatı” adlı özel bir proje verdi. Ama Ayşe'nin aklı hâlâ o gizli bölmedeydi. Öğle arası, Ayşe ve en yakın arkadaşı Derin gizlice tekrar ayna odasına döndüler. Günlüğü beraber incelemeye başladılar. Her sayfanın kenarında ufak işaretler vardı. Derin, bu işaretlerin terzi dikişlerinden oluşan eski bir şifreleme sistemi olduğunu fark etti. İşaretleri çözdüklerinde gizli bir mesaj ortaya çıktı: “Akademi, sırlarını unutanlara yetenek vermez. Kalbini katan, kumaşı konuşturur.” Bu sözlerle motive olan Ayşe, o akşam okulun atölyesine gizlice girdi. Günlükte bahsedilen o eski kumaşı bulmak istiyordu. Rafların en arkasında, tozlu bir kutuda eski ama pırıltılı bir kumaş parçası buldu. Kumaş, ışıkta renk değiştiriyordu. Gümüş, mavi, mor… Ayşe elini değdiğinde hafif bir elektriklenme hissetti. Tam kumaşı kaldıracağı sırada, arkasından bir ses geldi: "O kumaşa dokunmak için yeterince cesur olduğunu sanıyor musun?"Ayşe döndü. Gelen kişi okulun en gizemli öğrencisi Sera'ydı. Herkesten uzak duran, sessiz ama güçlü bir auraya sahipti. Ve gözleri Ayşe’nin ellerindeki kumaşa kilitlenmişti.