Ertesi Gün
Bu gün müvekkil görüşmem vardı.
Davasının ne olduğunu bile bilmiyordum.
Bu gün öğrenip değerlendirecektim.
Kendimi banyoya attım.
Hızlı bir duştan sonra fondatenli bir makyaj yaptım.
Yüzümün canlı görünmesi lazımdı.
Saçıma maşa yaptım.
Daha sonra giyinmediğimi anlayarak kendine sövdükten sonra dolabıma koştum.
Kendime kıyafet seçtikten sonra kıyafetle uyumlu topuklu ayakkabı seçip giydim.
(Kamerin Kombini ojelere takılmayın)
Hazır olduğumda bir elime küçük el çantamı diğer elime de bilgisayar çantamı aldıktan sonra parfüm sıkıp evden çıktım.
Görüşeceğim kafe fazla uzak olmamasına rağmen taksi çağırıp onunla gittim.
Ee sonuçta bir havamız olmalıydı.
Kafenin önünde indikten sonra içeriye geçtim.
Cam kenarında bir masaya oturduktan sonra bilgisayarıma açtıktan sonra çalışmaya başladım.
Bu sırada da müvekkilimi beklemeye başladım.
Zaman su gibi akıp geçti.
Neredeyse 1 saat boyunca çalıştım ama müvekkilim gelmedi.
Neyse en azından çalışıyordum.
Tam o sırada karşıma bir adam oturdu.
Bir saniye bu koku...
"Affedersiniz geç kaldım"
Bu ses...
Eris!
Bakışlarımı hızla bilgisayardan kaldırdım.
"Sen?"
"Evet ben"
"Sen ne yüzle bu şekilde karşıma çıkarsın?"
"Aksi halde beni dinlemezsin"
"Bunu bilemezsin!"
"Evet bilebilirim"
"Nereden bileceksin ben senin 1 yıl önce bıraktığın Kamer değilim!"
"Kamer bak bir dinle-"
"Dinlemeyeceğim Eris biz artık 2 yabancıdan ibaretiz!"
"Hayır böyle deme"
Canı yanıyormuş gibi görünüyordu.
Ama o bilmiyordu ki benim canım bunun 10 katı yanmış
O bilmiyordu ki ben 1.5 yıl boyunca sürekli onun sesini dinleyerek yattım.
Onun tişörtlerine sarıldım.
O bu sözlerin fazlasını hak ediyordu ve alacaktı da...