Karşımda 20. kez izlediğim 'Çukur' dizisini izliyordum. 3. sezon 12. bölümdeydim. Favorim olan sahneyi izliyordum. Şuanda halay çekiyorlardı.
Tam Cumali tartısıyla gelecekken kapı çaldı.
Cidden mi bu sahne de mi?
Büyük ihtimalle Kader gelmişti.
Öfleye pöfleye diziyi durdurup kapıya doğru yürüdüm ve kapıyı açtım.
İnanamıyordum o buradaydı.
Canlı ve sağlıklıydı.
Kapıda duran kişi törende beni arayan kişiydi.
Zaman kaybetmeden onun boynuna atladım.
Oda kollarını bana doladı.
Bu kişi kim miydi?
Bu en büyük abim Barlastı.
Asker olduğu için onunla çok sık görüşemiyorduk.
İzin gününde olmalıydı.
"Seni çok özledim"
"Bende Kamerim"
Favori abim olduğunu söylemiş miydim?
"Ne yapıyordun"
"Çukur izliyordum"
"Kaçıncı bölündesin?"
"3. sezon 12. bölümdeyim yani 79. bölüm"
"Favorim"
"Benimde"
"Baştan oynat hatta bekle mısır patlatacağım sende git kola al"
"Tamam!"
Onu bekletmeden eden çıktım.
Yarım saat sonra-----
"Her zaman ki mükemmel" dedim dizi kast ederek
"Hıhı ama benim kadar olamaz" dediğinde ona kınayan gözlerle ona baktım.
"Ya sen Kıdemli bir Yüzbaşısın ve hala çocuk çocuk hareketler" dediğimde
"Dinime küfreden Müslüman olsa ben neysem sende aynısısın"
"Ben daha gencim"
"Ben daha zenginim"
"Haklısın" ne diye bilirdim ki evimin kirasını onun ve diğer abimin verdiği parayla ödüyordum. Annemlerin verdiği parayla da ihtiyaçlarımı karşılıyordum.
"Benim gönlüm zengin" dedim altta kalmamak için
"Sen evinin kirasını gönül zenginliğinle öde" dediğinde hiç düşünmeden üzerine atladım ve ona vurmaya başladım.
İnsafsız çok güçlüydü.
Küçükken ne yedirmişlerdi buna.
Büyük ihtimalle benim hakkımı da o yemişti.
Benim vuruşlarım acıtmasa da beni kucakladı ve sonrada omzuna attı.
"Abiiii indir beni!"
"Dur bir düşüneyim hayır"
"Yaaa indir beniii!"
"Ben şuan çok rahatım"
"Ben değilim"
Omzun da çırpınmaya başladığımda beni tutması zorlaştı beni kollarının uyguladı baskı azalınca kendimi yana doğru ittirmemle kendimi popomun üstünde yerde buldum.
Abimin şaşkın bakışları üzerimdeydi.
Bende fırsattan istifade ağlamaya başladım
"Gerizekalı senin yüzünden düştüm"
"Kamer ağlama"
"Ama canım yandı"
"Hayır yanmadı"
"Evet yandı"
"Yanmadı"
"Yandı ya benden iyi mi bileceksin!"
Tam o anda telefonumun melodik sesini duydum.
Telefonum sehpanın üzerindeydi.
Kimin aradığını bakmak için doğrulduğumda Kaderin aradığını gördüm hemen telefonu elime alarak aramayı yanıtladım
"Kaaader"
"Kamer ne oldu sana"
"Benim canımı acıttı!"
"Kim senin canını acıttı?
"O"
"O kim?"
"Telefonu ona veriyorum" diyerek telefonu telefonu hoparlöre alarak Barlas öküzüne uzattım.
"Alo"
"Kimsin sen?" dedi Kader
" Ben Barlas Gürsoy"
"Aaa Barlas abi hoşgeldin nasılsın?"
"İyiyim Kader sen nasılsın?"
"Bende iyiyim ellerine sağlık" dediğinde ben araya girdim
"Sen nasıl bir dostsun?"
"Böyle bir dosttum"
"Kalbim çıt göz yaşım pıt" dediğimde ikisi de güldü.
"Ben yatıyorum size iyi geceler" diyerek odama gittim...
