Artık görüldü atma sırası bendeydi
Tekrar Kadere döndüğümde çiğköfteleri açmış kendisi için olan (bol acılı) çiğköftesini yiyordu.
Telefonuma bir dünya mesaj geliyordu ama ben bakmıyordum.
Tam o anda kapı çaldı. Galiba adamlar gelmişti.
Ne galibası geldiler işte
"Kader git kapıya baaak!"dediğimde çok paniktim.
"Niye ben?"
"Aç işte uzatmaa!"
O kapıyı açmaya giderken bende benim onları izleyip onların beni göremeyeceği bir yere geçtim.
Kader kapıyı açtı. "Buyurun" dedi.
Adamlardan biri " Eris Bey sizi bekliyor siz hazırlanın biz aşağıdayız" dedi ve kapı kapandı. Kapanır kapanmaz saklandığım yerden çıktım.
" Kamer ne oluyor?" dediğinde cevabım elbette yoktu.
"Karışt-" demiştim ki gene kapı çaldı.
Ben uçar adım tekrar saklandım.
" Çok affedersiniz elbisenizi vermeyi unutmuşuz Kamer Hanım " dedi kapıyı açar açmaz karşımıza çıkan adam. Der demez kapı yine kapandı.
Elbise en sevdiğim renk olan parlament mavisi kalın askılı diz kapağımın üzerinde saten kumaştan bir elbiseydi.
"Bunu nasıl açıklayacaksın" dedi
Madem sıçtık temizleyeceğiz.
" Kaderciğim şimdi şöyle ki-" derken Kader sözümü kesti.
"YALAN YOK!" ona 'Peki öyle olsun' bakışları atarak;
"Benim ne zaman yalan söylediğimi gördün. Püğh sana verdiğim 12 yıla ben böyle bir şeyle su-" çilekeş ana rolüne çoktan bürünmüştüm bile.
"Kamer uzatma canım" derken canım kelimesi tehtitvariydi.
Elini cebine attı. Cebinde yıllar önce beraber yaptığımız 'Dürüstlük' kartını çıkardı.
Artık yalan söyleyemezdim. Kartı alıp cebime koydum.
" İnternetten biriyle tanıştım biraz konuştuk falan filan şimdi sevgili rolü yapıyoruz uzun lafın kısası bu" dedim
Siyah saçlarını sakince geriye attı.
Mavi ile yeşil arası gözlerinde bir renk daha belirmeye başladı: Kırmızı
Esselaaa
Haklısın içsesim
"Kamerim, Hayatım, Canım," sözlerinin aksine sesi hırıltılı geliyordu.
"Sen nasıl bir gerizekalısın?" dediğimde konuşmama bile izin vermeden
"Sen nasıl tanımadığın birine ev adresini verirsin?!" dediğimde gözlerinin mavisi kırmızıyla bütünleşiyordu.
"Ben ev adresimi vermedim Şekerim-"
"Başlatma Şekerine!" diye sözümü kestiğinde büyük oynamam gerektiğini anladım.
Ever bombayı ateşliyorum 3,2,1
gözlerim dolmaya başladı
Hafifçe gözlerimi açtım gözümden bir damla yaş yanağıma doğru süzüldü.
"Ama ben vermedim o bulmuş" diyerek ağlamaya başladım
Bu Kaderi 1dakikalığına durdurmuştu hele şükür
