Atom, bangır bangır müzik çalıyordu. Âdeta kulağımızın zarı patlamıştı. Ne kadar bağırırsak bağıralım; Atom müziği kapatmıyordu. En sonunda, Rein telefonu Atom'dan aldı ve telefonu kapattı. Atom, anlık bir şaşkınlık geçirdi.
Fakat buna ayıracak zamanımız yoktu. Çevreyi araştırmamız lazımdı. Çünkü biz yokken Usagake'de bazı şeyler değişmiş olabilirdi.
Usalina ile yürümeye başladık. Etrafa meraklı gözlerle baktık.
Ve; onu gördük... Evimizi...
Usalina,
- B-bu bizim evimiz mi, dedi, sence babam dönmüş müdür? Ya da annem iyi midir?
Üzgün gözlerle evimize bakıyordum. Usalina'nın sorularının cevabı "Evet" mi olmalıydı? Ya da "Hayır" mı?
Bunların cevaplarının ne olduğunu şu an bilmiyorduk. Zaten şu anda bu soruyu cevaplamalıydım.
Usalina'ya dönmeden,
- Bilmiyorum... Ama, umarım iyilerdir, dedim.
Bu sırada, arkamızdan Merupo geldi ve,
- Naber ezikler, dedi.
- M-merupo! Sen... ailemize... ne yaptın?!
- Ah, onu boşver. Asıl sen bana abim Neon'u geri ver!
- Çok beklersin! En iyi arkadaşımı asla VERMEM!
- Ah öyle mi? O zaman Shadow'lar tarafından ele geçirilmeye hazır olun! Hahahahahahhahahaha!
Ardından hoplaya zıplaya uzaklaştı.
Bu sırada Jay yanımıza geldi. Ardından,
- Kızlar iyi misiniz, dedi, Merupo size bir şey yaptı mı?
- Hayır Jay, dedi Usalina, sağ ol.
- Ne demek.
- Jay, diğerleri nerede?
- İlerideler.
- Tamam. Yine sağ ol.
- Önemli değil.
Ekibin yanına gidip yeni savaşlara başladık.
♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎♎
İşte... İkinci bossumuz... Merupo.
En iyi arkadaşım ile savaşacaktım. Bu, gerçekten içimi parçalıyordu. İçimde bir canavar vardı âdeta. Ve durmak bilmiyordu.
Ama bu savaşa girip, onu Shadow'lardan kurtarmalıydım.
Ve; savaş başlamıştı...
( Savaşta, Merupo en çok Mily'e saldırı yaptı.)
❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇
Merupo, en sonunda Shadow'lardan kurtulmuştu. Buna aşırı derecede sevinmiştim.
İşte o anlar:
- Ah, başım... Ha? Mily, Usalina? Siz misiniz?
- Evet Merupo. Biziz şekerim.
- Mily! Kanka sana ne oldu?
- Sen, Shadow'lar tarafından ele geçirilmiştin... Seninle bir savaşa girdik ve seni kutardık... Bunlar da savaşın izleri.
- Oh, hayır! Bu gerçek olamaz! Ben sana zarar vermek istememiştim. Özür dilerim Mily.
- Sorun değil Merupo. Bunları istemeden yaptığını sezmiştim.
- Oh, Mily! (Ağlar.)
- Merupo! (O da ağlar.)
- Kızlar; ağlamayın hadi!
- Evet, Bella haklı. Hadi bebek gibi ağlamayın.
- (Lado ve Yuni aynı anda) Ağlasınlar. Bir şey olmaz.
- (Erkekler aynı anda) Kızlar cidden çok duygusallar.
Ağlamamız sona ermişti. Merupo'ya, ekibe katılmasını teklif ettim. Fakat, o reddetti. Çünkü yaşlı anne-babalarına yardım etmesi gerektiğini belirtti.
Vedalaşıp, oradan ayrıldı...
❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇
Yeni bölüm nasıl olmuş? 🌌😘❤
