Mihrimah çok güzel bir kız ama küçük yaşta yetimhanede açmıştı gözlerini hep sakindi hep uyumlu bir kızdı arkadaşları tarafından hep sevilen biriydi ama ne zaman yurda bir aile gelse Mihrimah odasından çıkmak istemezdi çünkü biliyordu ki bir arkadaşı daha gidecekti yanından bu yüzden odasında ki pencereden usluca arkadaşının gitmesini izler ve ardından ağlarmiş . Birgün yine camının kenarında otururken yurda tanımadığı iki kadının girdiğini görür ve hemen yanlarına gitmiş ve sorular sormaya başlamış " siz kimsiniz ? Nerden geliyorsunuz ? Yine bir arkadaşımı mı alıcaksınız ? " Diye bir sürü soru sormuş kadınlardan biri kızın sirinligini dayanamayıp tek dizinin üzerine çökmüş ve nerden geldiklerini ve ne için geldiklerini anlatmışlar " biz milli eğitim bakanlığından geliyoruz sizin gibi tatlı kızları okula götürmek için geldik " demiş diğer ayakta duran kadında tatlı kıza dönüp mudirenin odasının yerini sormuş mihrimah da heyecanla odanın yerini göstermiş onlar odaya girmiş ve mudireyle konuşmaya başlamış
Mudirenin dilinden
Odamın kapısı çalınca bende hemen " buyrun gelin " diye seslendim içeriye gelenler milli eğitimden iki kişiydi ve hemen mudirenin masasının önündeki sandalyelere oturup konuşmaya başlamışlar " merhabalar Sevtap hanım biz milli eğitimden geliyoruz buradaki küçük kızlarımızın ilk okul çağına girdiklerini gördük ve en fazla 6-7 yaşındaki kızlarımızı okula yazdırmaya geldik " demişler ve müdire hemen kısık bir ses tonuyla onları bu odaya kimin getirdiğini sormuş " kusura bakmayın biraz sesiz olmam gerek sizi bu odaya kim yönlendirdi acaba " iki kadında şaşkın şaşkın bana baktılar ve " çok tatlı bir kız vardı hemen hemen 6-7 yaşlarındaydı o getirdi bizi buraya " tabi ben hemen anladım kimin olduğunu bizim afacan kızımız mihrimahdı " tamam teşekkür ederim tabiki okula yazdırmak isterim o yaş aralığındaki çocukları mı ama bir kızımız var ve o daha çok istiyor okumayı bende onda ufak çaplı bir oyun oynamak istiyorum eğer sizde kabul ederseniz tabi " kadınlar baş da şaşırmışlar ama en sonunda kabul etmişler ve müdire bağırarak " hayır burda sizin istediğiniz yaş gruplarında çocuklar yok o yüzden teşekkürler geldiğiniz için " diyip kadınlara bakmış kadınlar şaşkınlıkla mudireyi izlemişler ve odadan çıkmadan çocukların isimlerini almışlar ve çıkmışlar odadan.
Yazarın dilinden
Mihrimah kapının dışında beklemiş ama merakına yenik düşüp kapıyı dinlemeye başlamış içeride sadece mudirenin sesi vardı ve çok sinirli bir ses tonuyla konuşuyordu " hayır burda sizin istediğiniz yaş gruplarında çocuklar yok oyuzden teşekkür ederim geldiğiniz için " demiş Mihrimah bunu duyunca çok üzülmüş halbuki en çokta müdire hanım biliyormuş Mihrimah'ın okula nekadar hevesli olduğunu nasıl böyle bir cevap vermişti . Bunları duyunca doğal olarak çok üzülmüş ve hemen odasına çıkıp yatağına yüz üstü uzanıp ağlamaya başlamış bütün çocuklar etrafına toplanmış ama nafile Mihrimah hiçbirini umursama'mış en son odaya müdire hanım girmiş ve kalabalığın içinden Mihrimah'ın ağladığı yatağın başına gelmiş hemen Mihrimahı kaldırmış ve neden ağladığını sormuş " Mihrimah im neden ağlıyorsun? ne oldu ?" Mihrimah hala gözlerinden akan yaşlarla beraber konuşmaya başlamış " hıh siz benim nekadar çok okula gitmek istediğimi bilmiyormuydunuz " müdire gülmeden cevap vermesi gerekiyordu ve kendini sıkarak " Evet biliyordum eee nolmus yani ben hala konuyu anlamadım minik kızım " Mihrimah anlatmaya başlamış " bugün yurda iki kadın girdi ben de onları camdan gördüm ve yanlarına gittim ne için geldiklerini ve kim için geldiklerini sordum onlarda bhrdaki yaşı tutan çocukları okula yazmak için geldiklerini i söylediler bende sizin odanıza getirdim ve sonra kapının önünde beklemeye basladim" demiş ve çok fazla ağladığı için derin bir nefes alıp anlatmaya devam etmiş " odanıza getirdim ve kapının onude bekledim tamam kapı dinlemek güzel bişi değil ama bende merakıma yenik düştüm ve dinledim sizin sesiniz okşar çok yüksek ve sınırlı geliyordu ki bende dinlemey basladim sizde dediniz ki hayır burda okula gidicek çocuk yok bende izin vermiyorum " dedikten sonra tekrar ağlamaya başlamış ve müdire hanım demiş ki " bak güzel kızım senin yaşın daha çok küçük hiçbir okul seni almaz " dedikten sorna Mihrimah göz yaşlarını elinin tersiyle silip mudireye cevap vermiş " hayır kabul eder siz sırf ben okumiyim diye göndermisyorsunuz demi " demiş müdire şaşkın şaşkın minik kızın konuşmasıni dinlemiş ve hemen ardından konuşmaya başlamış " tamam ozaman kızım yarın sabah erkenden kalk ve en güzel elbislerini giyin ve beni bekle beraber okula gidip seni kayıt ettirecez tamamı " demiş ve hemen odadan çıkmış Mihrimah heyecanla tamam diye arkasından bağırmış ve heyecanla hazırlanmış ve sabah erkenden beklemeye başlamış ama müdire gelmedi ve Mihrimah buna çok üzülmüştü ama bilmiyorduki mudirenin ona olan büyük sürprizini .
🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞🌜🌞
Sevgili okurlarım şimdilik bu kadar eğer beğenirseniz yorumlarınızı bekliyorum yıldıza basmayı unutmayın seviliyorsunuz ve bu yola çıktığımda yanımda olan balın arkadaşıma ve hikayemi arkadaşlarıyla paylaşıp bana yardımcı olan rcssd arkadaşıma çok teşekkür ediyorum iyki varsınız sizi çok seviyorum🥰🥰🥰
