Amber öyle kala kaldı emerald onu öyle sıkmisyiki hareket edememiştim ama yinede emerald dın sıcaklığı onu rahat hissettirmişti sonra amber iyice ağlamaya başladı emerald "ağlama artık" diyerek amberın yüzüne baktı amber da ona sonra amber gözünde akan yaşları sildi ve biri "iyy yeter ama ya" "sus artık" emerald "kim var orda" diyerek ilerlemeye başladı sonra "biziz kim olucak" diyerek grain karabtil yerden ine çıktı sonrada karel.
Amber "siz çocuklar bizimi takip ediyorsunuz" dedi karel "hayır ayber abla ama habire karşılaşıyoruz" grain "evet karel haklı ve siz ikiniz işlerinizi kendi odanızda halledin bence ulu ortalıkta herkes sizi görür" amber ve emerald birbirlerine bakıp emerald "tamam artık sizinle uğraşmam ben yeter ben gidiyorum" diyip yürümeye başladı arkasından amber "ay emerald benimde bekle bu bücürlerle bırakmaa!" diyerek arkasından koştu emerald durdu ve "amber farkında ısın hala iyileşmedin ve arkamdan koşuyorsun git hadi yatağına" "olmaz sıkılırım" "ben olunca sıkılmıyormusun sanki" "hayır(opsiyonel)" "he he tamam hadi amber seninle yatağına gelicem hadi yürü" dedi.
Amber birsey demeden yürümeye başladılar sessizdi sonra emerald ıslık çalmaya başladı bu şarkının melodisi gibiydi amber sordu "bu bir şarkının melodisimi" "efendim" "ıslık çalıyorsun ya" "he evet en sevdiğim şarkının melodisi" "güzelmiş" emerald boş boş baktı ve amber devam etti "yani müzik zevkin güzelmis" "he anladım" revirin kapıda geldiklerinde amber "saol emerald hersey için çok saol" "rica ederim senn şimdi git uyu ve dinlen klastes herhalde birazdan gelir sonra görüşürüz" diyerek el salladı ve arkasını dönüp gitti amber onu izledi giderken ve "emerald bekle" diyerek emerald dı durdurdu ve koşarak emerald dın yanına gitti "birsey mi oldu amber" "ha sey evet oldu" "ne-" lafını bitirmeden amber...