Odamda oturmuş piyano çalışıyordum annem aniden içeriye girdi
-Bu notların hali ne senden hiçbir şey olmayacak
Annem ve hiç bitmeyen not tartışması başlamıştı yine
Kafama takmayıp piyano çalmaya devam ettim ama annem susmadı
-Sana söylüyorum, piyanoyu bırak ve ders çalış hemen!
Annem bağırırken içeriye babam geldi
-Annenin sözünü dinlesen iyi edersin yoksa o piyanoyu atacağız.
Bir anda öfkelendim piyano benim her şeyim nasıl onu elimden almak isterlerdi,benim her şeyden kaçış yöntemimi nasıl elimden alırlardı. Ne bir arkadaşım vardı,ne bir yeteneğim. Müzik benkm her şeyim ve onu vermemeye kararlıydım
Göz ucuyla baktım ve
-ben biraz yürüyüş yapacağım
kulaklığımı ve sırt çantamı aldım evden çıktım
Evimiz iyiki ormandaydı moralim ne zaman bozulsa göle doğru yürüyüş yapardım ve bu bana hep iyi gelirdi. Kulaklığımı taktım ve göle doğru yürümeye başladım annemin dedikleri aklımı karıştırıyordu yürüyüş bile beni sakinleştirmemişti.
Buraya taşınalı daha 1 ay olmuştu ve sadece gölü biliyordum. Farklı bir tarafa yürüsem ne olur ki diye düşündüm ve koşmaya başladım.
***
Hiç bilmediğim bir yere gelmiştim her yer sisti telefonum çekmiyordu panikledim ve daha hızlı koşmaya başladım bir anda ayağım takıldı ve yere düştüm kendimi bir mezarlığın ortasında buldum.
Boğazım düğümlendi
