Tam evden çıkacakken Walter beni çağırdı. Walter'ın odasına doğru çıktım ve ne olduğunu sordum.
"Şey İrene bu annen ve baban konusunda bazı şeyler ortaya çıkmış. " dedi.
"Ne çıkmış bulunmuşmu katili?! " dedim
"Yani bulunmak üzere dedi dayım. Şey dedi cinayet günü topladığın meyveler zehirliymiş. Annen ve baban bahçeden meyve yedi mi? " diye sordu.
"Nasıl zehirliymiş ya? Annem ve babam meyve ağaçlarını yeni dikmişlerdi.Onlar ilk meyveleriydi.Bize biri tuzak kurmuş olmalı. Hem bu cinayetin meyve ile alakalı olduğunu düşünmüyorum çünkü onlar kanlar içinde yatıyordu. " dedim
Walter'ın telefonu çaldı ve odadan çıktı. Ben odada tek kalınca gözlerim dolmaya başladı. Bir anda hatırlamaya başlamıştım. Eğer meyveler zehirli olsaydı bende zehirlenirdim. Eve giderken bir tane elma yemiştim. Zehirli olsaydı ben şuanda ölmüştüm. Zehir teorisi yanlıştı. Walter geri geldi ve yüzüme baktı. Yüzü mosmor olmuştu.
"İrene... Çok üzgünüm gerçekten. " dedi ve ağlamaya başladı. Ben ayağa kalktım ve "Walter neden ağlıyorsun? " diye sordum.
"İrene katil bulunmuş ama kim olduğunu nasıl söylerim? " dedi
"Walter tamam sakin ol ve kim olduğunu söyl-" derken Walter aşağa doğru koşmaya başladı. Bende peşinden giderken Walter'ı Bayan Piper'ın yakasına yapışmış bir şekilde gördüm.
"WALTER NELER OLUYOR?! " diye bağırıyordu kadın. Ben köşede öylece ağlarken izlemekten başka birşey yapamamıştım.
"HEY ANNE SEN KENDİNDE MİSİN!? NASIL İRENE'NİN AİLESİNİ ÖLDÜRÜRSÜN?!! " diye bağırdı.
Ben olduğum yerde kalmıştım. İkiside bir anda köşede duran bana baktı.
"ÖYLE BİRŞEY YAPMADIM BENNNN! YALANNNN! " diye bağırırken dışardan polis sesleri gelmeye başladı. Polisler içeri girip Bayan Piper'ın aldılar gittiler....