O gün gördüğüm şeyi merak ediyorsunuz değil mi? Annem ve babamı kanlar içinde yatarken görmüştüm. Hayatım artık eskisi gibi değildi. Onların katillerini bulucaktım. Ama daha 15 yaşındaydım ve napıcağımı bilmiyordum. Annem ve babam gömüldükten sonra teyzem beni yatılı okula verdi. Orda iyi arkadaşlarım vardı artık biraz olsun kendimi iyi hissediyordum. Derslerim iyidi,öğretmenlerim beni taktir ediyordu. Kısacası okul hayatım iyi geçiyordu. Öğretmenlerim durumumu bildiği için benimle dertleşiyorlardı:
"Evet irene, benimle dertleşmek ister misin? "
"Tabikide isterim" diye yanıt verdim.
"Tamam o zaman ailenle aran nasıl yani teyzenlerle? " dedi öğretmen.
"Onlarla konuşmuyoruz, kısacası benim ailem falan yok. Teyzemler beni buraya attılar. Eğer beni sevseydiler bana bakarlardı. O annem içinde asla üzülmedi. O tam bir şeytan. " dedim
"Ah nolur üzülme bir ailen olmadığı için. Sana ailen gibi bakarım. " diye yanıt verdi.
"Nasıl yani öğretmenim?" dedim
"Benimle yaşamak ister misin? " dedi
"Annemin yerine kimseyi koyamam. " dedim
"Tamam sıkıntı değil ama bende kal derslerinde yardımcı olurum hem. " dedi
Bende bu teklifi kabul ettim. Eğer kabul etmeseydim burda sığıntı gibi yaşayacaktım..