İnci koridordan yürürken içindeki gerginlik yavaş yavaş yerine meraka bırakıyordu .Bu adam, düşündüğü gibi soğuk biri miydi? Yoksa yalnız kalmayı seçmiş birimiydi Banu Hanım ona sistemi tanıttı, birkaç çalışanla tanıştı.Ama gün boyunca İnci'nin aklı hep ilk görüşmedeydi.Saat 18:00'i gösterdiğinde ofis yavaş yavaş boşaldı.İnci, notlarını toparlarken, kapısı açık olan odadan Barış Kara'nın hâlâ çıkmadığını fark etti.Işık yanıyordu.Bir an duraksadı.Sonra adım adım yaklaştı.Kapının eşiğinden içeri baktı.Barış, dizüstü bilgisayarına eğilmiş, gözlüğünü hafifçe burnunun ucuna indirmişti.İnci tereddüt etti ama sonra kapıya hafifçe vurdu."Rahatsız etmiyorum umarım..."Barış başını kaldırdı, birkaç saniye durdu."Buyurun."İnci içeri girdi, elinde not defteri."Yarın sabah sunmamı istediğiniz şey için birkaç noktayı netleştirmek istedim,hemen çıkacağım.
Barış başını salladı, elini uzatarak defteri istedi.İnci birkaç adım daha yaklaştı, ama yerdeki kaleme basarak kaydı barış oturdugu yerden kalkmadan inciyi belinden tuttu, inci bir kaç saniye donakaldı.inci tam ozur dileyecekken barışın kolundaki dövme dikkatini çekti inci toparlanarak ayaga kalkmaya calısırken sordu -dövmeniz... Barış bi an ciddileşti ve geri çekildi kolunu kapattı ve -evet senden daha yaşlı dedi inci düşündü barış yaslı görnmuüyordu ki dövmesi eski olsun belkıde yakışıklı olduğu için yası belli olmuyordu
DEVAM EDİCEK