Bir zamanlar sokakta bulduğum her köşede uyurdum . Ailemden ve her şeyden kaçmak istedim kaçışım beni sokaklara sürükledi . Bir baktım hayatım sokaklarda sürünerek devam etti. Böyle devam ettim hayatıma .Okulada gidiyorum . Sokakta çöp toplamayla ve cömert olan insanlardan bir kaç TL koparıp ve böylece okul harçlığımı topluyordum. Topladığım harçlıklar sadece kendime değildi kardeşlerimde vardı ve onlar içinde ayırıyordum bir kaç şey . 3 Kız kardeşim var benle dört kardeş oluyoruz. Kardeşlerim çok başarılı ben ise okulumu biraz aksatıyorum onlar okusun diye çünkü onların mutluluğu ve başarısı beni daha çok mutlu ediyor . Annem ve Babamda var . Annem böbrek hastası babamda akciğer hastası . Babamla anlaşamıyorum hiç bir konuda beni hep sinir ediyor ,beni hep alttan görüyor ondan onu görmemeye çalışıyorum tartışma olmasını istemiyorum hastalığının kötüye gitmesini istemiyorum ve bu beni daha çok üzer .
Kısacası onlar için hayatımdan bir şeyler koparmam gerekiyor .
"Çok çalışmam ve çok para kazanmam gerekiyor . "
12 yaşındasın der insanlar bana neden bu yaşında arkadaşlarınla top oynamıyorsun, neden okulda değilsin gibi sözler duyuyorum hep bunlar beni çok sinir ediyor sanki ben kendim istemişim bu hayatı .Çok üzülüyorum bende istiyorum güzel giyinmek. Anneme, babama ve kız kardeşlerime güzel şeyler almayı bende istiyorum . Bende aileme sarılmayı , mutlu ve huzurlu olmayı istiyorum . Hayat beni en ağırdan vurdu .
