İçeriğe geç

Merhaba Aşk

Bölüm 15 · 4 dk okuma

Merhaba Aşk

Bölüm 15

7. Bölüm: Buluşmalar

Sahildeki küçük kafeye gittiğimde Çağrı orada beni bekliyordu ayağa kalktı hemen.Elinde bir tane kırmızı gül vardı.Yok artık inanamadim,bunu beklemiyordum.Sarildik onun o çekici,odunsu bir o kadar etkileyici kokusunu içime çektim.Keske hep böyle kalabilsek,sonsuza kadar.Sanirim onunla olduğum her an zaman duraun isteyeceğim."Bu ne güzellik aşkım harika görünüyorsun" dedi.Askim!Bir anda böyle bana aşkım dedi.Bir yanım sevincten havalara ucacakti.Hayatimda ilk defa biri bana aşkım diyor.Bir yanım da korkuyla doldu her şey sanki çok mu hızlı ilerliyor diye düşündüm.Sonra kendime yine tekrar ettim akışta kalmalisin kendini biraz da akışına bırakıp tadını çıkarmalısın Aslıcim dedim.İkimiz de yemek yemistik gelmeden.İyi ki yemistik.Onun yaninda iken birşeyler yemek benim için çok zor, bunu zamanla aşabilecek miyim bilmiyorum.Hemen sohbete başladık.Butun gün evde yabancı bir dizi izlemiş denize falan da gitmemiş.Birbirimize neler yaptığımızı anlattık.Gun içinde hiç mesajlasmamistik."Seni rahatsız etmek istemedim ama aklımdan hiç cikmadin"dedi.Bu ikinci bulusmamizdi ama ben hala heyecanliydim hatta heyecandan yaprak gibi titriyordum.Ona sordum "daha önce çok kız arkadaşın oldu mu yoksa hep böyle rahat misin yapi olarak?"diye."Evet bir kez olmuştu ama epey zaman oldu,üstelik ben de hiç rahat sayılmam fazlasıyla heyecanlıyım" dedi.İnandim ona.Hep samimi,insana güven veren bir yapısı vardı.Sanki yıllardır taniyormusum sanki hep onlaymisim gibi.Ellerimi tuttu yine benden hoşlandığını söyledi.Birlikte oldugumuz her gün bana bunu bıkmadan soyleyecekmis.Gercekten bu kadar romantik olabilir mi?Türünün son örneği gibi.Bir yandan neskafe içip bir yandan el eleydik.Telefonlar,zaman,mekan,diğer insanlar hiçbiri yoktu sanki.Sadece ikimiz vardık.Onunla her konuda konusulabilirdi.Birbirimize ailelerimizi anlattık.Benimkilerin aksine onun oldukça varlıklı bir ailesi vardı.Okulu bitince başına gecebilecegi aile şirketleri,kendine ait arabası hatta evi bile vardı.Bizse kirada oturan,ay sonunu ancak denk getiren bir aileydik.Ne hoş.Zengin oğlan fakir kız.Aman neyse ne ya dedim kendime.Tutup da yarın evlenecek değiliz belki de bir kaç hafta sonra benden sıkılıp ayrılacak.Bu kadar derin düşünmeme gerek yok.Hic saklamadan ailemi anlattım ben de.Ailemi hep sevdim ve onlarla hep gurur duydum."Bir gün onlarla tanışmak isterim"dedi Çağrı."Daha bunları konuşmak için çok erken aşkım"dedim.Oyle ya onun seneye okulu sondu,belki de biter bitmez evlenecekti biriyle kim bilir?Telefonun sesiyle irkildim,Ezgiydi arayan.saati hatırlatip nerede kaldığımı sordu.Saat on ikiyi çeyrek gecmisti,hiç fark etmemiştim.Annem aramış uyudugumu söylemiş Ezgi.Apar topar hazırlanıp kalktık.Ben kalkarken o çoktan hesabı ödemişti bile.Biliiyorum bu hesap ödeme işi çok tartışmalı.Ortak odenmeli diyen var,erkek ödemeli diyen var.Ben de yetiştirilme tarzı olarak,herkesin kendi hesabini odemesi taraftariyim.Bunu ona söyledim ama oralı olmadı konuyu değiştirdi.Arabasi oradaymış geç old seni arabayla bırakayım dedi.Cok geç kalmıştım buna hayir diyebilecek durumda değildim."Seninle zamanın nasıl geçtiğini asla anlamiyirum hayatım"dedi.Onun telefonu hiç calmamisti.Belli ki ailesi geç gitmesine aliskindi.Onun hakkında öğrenmem gereken daha çok şey var.Kafamda da çok soru işareti var.Ben mi çok şüpheciyim acaba?İlk defa bir erkeğin arabasına biniyorum,garip bir duygu.Biraz utanirken biraz da hoşuma gitti aslında.Benle daha çok vakit geçirmek ister gibi yavaş sürüyordu.Romantik bir şarkı açtı,her fırsatta gözlerime bakıyordu Çağrı.İlk ışıklarda durunca o sıcacık eliyle elimi tuttu.Resmen yandığımi hissettim.Tum vücuduma elektrik dalgası ürperti ve sıcaklık yayildi."Düşün güzelim yarın ne zaman görüşelim,ne zaman müsait olursun?"dedi.Her sabah kahvaltı servisinde izin alamazdim izin gününe de daha vardı.En iyisi yine akşam gorusmekti.,"Akşam görüşelim"dedim.Bu arada ilk defa biri bana güzelim demişti.İnanilir gibi değil.Boyle güzel sözleri onun güzel ağzından duymak harika.Otelin önüne yaklaştık.Biraz uzağında indim halamlara ayıp olur belki,belki bişey derler diye.İnerken yanağına küçük bir öpücük kondurdum."Hoşçakal aşkım seni özleyeceğim"dedim."Eminim ben daha çok özlerim güzelim"dedi.Ayrildik.Odamiz keşke kapıyı gormeseydi.Ezgi camda kaslarını çatmış beni bekliyordu.Sinir oldum nedense.İyi ki de kapıda inmemisim.Daha çok olay olurdu.Odaya girer girmez Ezgi soylenmeye başladı."Nerdesin kızım ya saat kaç oldu görmüyor musun?"dedi."Eve bir gidelim sen bir sevgilinle görüş sorarım ben sana!"Uf tamam tamam anlat ablacım nasıl geçti?"dedi.Nasil olsundu ki harika geçti tabi.Onunla zaman hep çok çabuk geciyordu.Hayat keşke daha farklı olsaydı.Keske bizim de burada yazligimiz olsaydı ve tüm vaktimizi keyfimize gore gecirebilseydik.Ezgiyle birer meyve suyu koyduk balkona çıktık.Sigaralarimizi içerken telefonum arka arkaya öttü.Mesajlar yağıyordu resmen.Tabiki Çağrı.-Seninle zaman çok çabuk geçiyor güzelim-diye başlayan uzun hoş bir mesaj.Sonra yazmış -Suan seni düşünüyorum peki ya sen?-Ben de aynısını yapıyordum onu düşünüyordum.Telefona şapşal şapşal bakıp gülümseyenlerle dalga geçerdim.Simdi tam olarak aynısını ben yapıyordum.Cok geçmeden Ezgi sıkıldı "abla ben yatayım en iyisi sana iyi geceler" dedi.Kizma deyip öptüm kardeşimi.Gece geç saatlere kadar mesajlastik.Birinin benden hoslanmasi beni düşünmesi,böyle hiç sıkılmadan biriyle konuşmak,mesajlaşmak çok güzeldi.Bu yaz benim en güzel yazım olacak galiba.Saat üçü geçerken telefon elimde uyuyakalmisim.Sevdicegim epey beklemiş ama en son o da uyuyakaldı galiba.Sabah tabi zor uyandim.Ezgi söylenerek kaldırdı beni.Kardesimi çok seviyorum hep sevecendir ama bazen gıcık olduğu oluyor.Yeni bir günr başlamak için koşarak mutfağa indik.Hemen neskafeleri koydum.Bahceye oturup birer kahve ve sigara içmek denizin eşsiz kokusu,yüzüme vuran temiz hava...Güne daha guzel baslanamazdi.Tek tek okudum dünkü mesajlarımizi.Hayaller,iltifatlar,itiraflar..Ne kadar çok konuşmusuz.Daldigim dusuncelerden halamın sesiyle uyandım" Bugün iş çok kızlar Aslı bütün gün telefona bakacaksın anlaşılan" dedi imalı imalı."Yok halacim bıraktım gitti merak etme sen"dedim.Kahvalti servisi,bulaşıklar bitince kendimi odaların temizliğine attım.Ezgi de temiz carsaflari utuluyordu.Sonunda beklediğim ilk mesaj geldi.Günaydın hayatımın anlamı günaydın güzellik yazıyordu.Keske benle uyansaydin aşkım bu saate kadar mesaj beklemek çok zor.Gunaydin canının içi çok erkencisin keşke senin kadar şanslı olsaydim dedim.İslerimi halledeyim ararım dedim yokş mesaj yazmaktan bir iş yapamayacaktim.Temizlik bitince koridorları da halledip mutfağa indim.Tum gün akşamı düşünerek geçiyordu.Kendimi bazen kul kedisi gibi hissediyorum.Gunduz çılgınlar gibi çalış,gece onun o lüks dünyasında,onun guzel gözlerine dalıp bambaşka bir hayatın içine düş.Ne garip.Ondan hız vazgeçmeyeceğim sanırım.

Bölüm sonu

1 yorum