sonrasında odadan ilayda ile burağı çıkardıktan sonra yerlerimizi almıştık şişeyi bu sefer ilayda çevirmişti ve ben ile aytaça denk gelmişti aytaç bana muzip bir gülümseme ile
Aytaç
-doğrukluk mu cesaret mi ?
Mila
-doğruluk
Aytaç
-en travmatik anın ne?
dediğinde akılma gelen seneryo akıl almaz dercede kötüydü
Mila
-anlatmak istemiyorum
Aytaç
-kötü bir şey mi dedim
Mila
-yok neyse
burak şişeyi kaldırdı ve çevirdi bu sefer soran taraf ben cevaplayan burak olmuştu muzip bie gülümseme ile burağa baktım
Mila
-doğruluk mu cesaret mi?
Burak
-doğruluk yenge
Mila
-peki hoşlandığın yakınındaa olan biri var mı?
Burak
-var 2 yıldır var yenge hemde deliler gibi aşığım
Mila
-kim peki ???
Burak
-bir soru hakkın var yenge
Mila
-peki
1-2 saat daha oynadıktan sonra tam gece 1 buçukta ilayda ayağa kalkıp elini kapıya doğru gösterdi ve
İlayda
-gidiyoruz
hepimiz şaşkı bir ifade ile ona bakarken bu soruyu soran kişi abisi aytaç olmuştu
Aytaç
-nereye ?
İlayda
-ehhehehehhe hadi abi hepiniz hazırlanın işte sorgulamayın beni hadiii bu arada üstünüze koyu tonlar giyin
Aytaç
-peki
yanımda okul kıyafeti getirmiştim başka kıyafetim yoktu ama İlayda bana kendi kıyafetlerinden vermişti üstümde siyah bir yüksek bel pantolon ve üstüne de siyah bir crop giymiştim saçlarımı toplamıştım ve bir tane ceket geçirmiştim İlayda ise üstüne siyah bir kot tulum giymişti ve içinde gri bir tişört ile güzel bir kombin yapmıştı saçlarını açık bırakmıştı sonrasında eline parmaksız eldiven başına da bir şapka taktı üstüne de crop benzeri bir ceket giymişti çok sevimli duruyordu ama uzaktan sanki eve girmiş hırsızdan farkı yoktu odandan çıktıktan odandan çıkmadan önce çantaya bir şeyler koyan İlayda yı gördüm sonra aytaç ile karşılaştım aynı ceketi giyiyorduk galiba abi kardeş takım ceketiydi ve oda benim gibi baştan aşağı siyah giymişti sonrasında Burak geldi ve oda siyah bir ceket ile pantolon giymişti üstünde gri bir tişört vardı İlayda ile aynı renkler giyinmişti Burak İlaydanın odasına gitti girmesi ile çıkması bir oldu
Burak
-ilayda yok
Aytaç
-nasıl yok?
Burak
-işte yok
Mila
-aşağa bakalım belki bizi bekiliyordur
Aytaç
-iyi fikir hadi
kapının önüne çıktık ve gördüğümüz şey ile ağızmız açık kaldı çünkü ilayda bir yarış arabası ile sırtını yaslamış halde bizi bekliyordu
Mila
-oha yuh ne ara indin bu araba ile bizi bekledin kanka?
Aytaç
-kendi kardeşimin robot olduğunu düşünmeye başladım
Burak
-birde bana sor kanka
İlayda
-ya bir kezde beni sorgulamayın
Aytaç
-şimdi sevgili kardeşim ilayda nereye gidiyoruz
İlayda
-abi hani sen ile ben bi aralar yaptığımız çılgınca iddalar vardı ya
Aytaç gülümseyerek
-evet?
İlayda
-evet
Aytaç
-yok artık sen nasıl geri mi
İlayda
-evet döndüm
burak ve ben anlamsızım şekilde birbirimize bakarken aslında başımıza geliceklerden habersizdik bu iki deli kardeş bizim başımızı belaya sokucaktı 1 saat sonra büyük bir alanında yarış arabaları ile dolu olduğunu gördüm tabi hemen yanında barda vardı insanlar içtikleri kağıt bardakta olan içkileri yere fırlatıyordu ve deli gibi dans ediyorlardı cidden ne için gelmiştik arabandan inip bize doğru gelen bir adam gördüm adamın üstünde siyah atlet ve siyah kot pantolon vardı kollarının yarısı dövme kaplıydı ve saçlarını sıfıra vurdurmuştu direk ilaydayı görür görmez sarıldı ilayda karşılık verdikten sonra bize doğru döndü
İlayda
-burak ve mila bu barış tanıtıştırayım
Barış elini bana doğru uzattığında tutmak için elim havalandı ama aytaç benden önce davranıp elini tutu
Aytaç
-ben aytaç buda sevgilim mila
aytaça doğru döndüğümde sanki benimle gerçekten sevgiliymiş gibi davranıyordu az önce beni mi kıskanmıştı
a hayır beni kıskanamazdı ne alaka ne kıskanması ben düşüncelerim ile boğuşurken aytaçın belimi tutması ile o düşüncelerden sığırıldım ona doğru döndüğüm ise göz gözeydik o benim dibimdeydi gözlerinde kaybolmak isterdim o an
sadece akılımda aytaç ve ben vardık şu an kalabalık bir yerde olmasak onu kendime çekip delicesine öpebilirdim dur hayır yapamazdım ben ne diyordum kendime gelmeliydim gelmeliydim çünkü bunu yapmak zorundaydım hızlıca ondan ayrıldım
Mila
-ne yapıyorsun ya?
Aytaç
-sevgilime yaklaşıyorum ne var bunda
beni kendine çekti daha çok dib dibe girmiştik göz gözeydik nefeslerimiz birbirine değiyordu ona doğru eğildim biraz fısıldayarak
Mila
-aytaç biz sadece küçük bir oyunun içindeyiz
Aytaç
-biz sadece birbirine aşık iki genciz
Mila
-aytaç ama biz
Aytaç
-biz
sustu bu sefer gözleri konuştu gözleri bir çok şeyi anlatır oldu o an anladım aytaç aslında şu kısacık zaman diliminde
bana aşık olmuştu