Son eşyalarımı topluyordum, annemden bana kalan içinde hayatımın nasıl karalığa döndüdüğünü anlatan mektup olan kutuyu da çantama koyup aşaği indim. Heira bana acıyla bakıyordu o bu hayatta sahip olduğum tek dost, aile ve acı ortağımdı. Heira ağlayarak bana sarıldı, ona sıkıca sarıldım çünkü bi daha onu ne zaman göreceğim bile belli değildi. Orda ikimizde saatlerce ağladık, en sonda vakit gelince zar zor ayrıldık, ayin yerine doğru yürümeye başladığımızda her bir adım da daha da geriliyordum arkama dönüp kaçma isteğim daha da artıyordu ama bunu yapmayacaktım başımı dik tutarak yürümeye devam ettim. Ayin yerine geldiğimizde herkes bana tuhaf şekilde bakıyordu sanki bir canavarmışım gibi…
Ayin vakti gelmişti, ortaya geçtim artık korkmuyordum çünkü kaybedecek hiçbir şeyim yoktu.
Ayin başladı etrafımdaki halka parladı, etrafım beyaz ışıkla kaplandı ve gözlerim kapanmadan önce gördüğüm son şey heira’nın ağlayan üzüntülü gözleriydi.
♠♠♠
Gözümü zonklayan başımın ağrısı ile açtım ama kesinlikle başımda bana tıslayarak bakan bir piton yılanı ile uyanmayı beklemiyordum, çığlık atarak doğruldum birkaç adım geriledim arkama bakmadan, hızla koşmaya başladım nefesim kesilene kadar, durmaksızın. Çarptığım sert duvar beni durdurdu, kafamı ovuşturarak duvara baktım ve onun aslında duvar olmadığını gördüm, karşımda bana kan kırmızısı gözleriyle bakan bir şeytan duruyordu!
Anın şokuyla bir iki adım geriledim şeytansa sanki normal bir şey yaşanmış gibi yanımdan geçip gitti!
Evet bu bana tuhaf geliyordu onca yıl herkes tarfından dışlandıktan sonra normal bir olay yaşamak, galiba beni yanlış yere göndermişlerdi gerçi bundan şikayetçi değildim ta ki havaya bakana kadar hava asla cennetin havasına benzemiyordu sanki ölümü haykırıyordu kan kırmızısı gökyüzü. Bu beni ürkütse de normal olmak korkumu bastırıyordu. Derin bir nefes alıp rahatlayıp etrafı gezmeye başladım bazen gördüğüm cesetler dışında iyiydi ama burada da cenettekine benzer bakışlara maruz kaldım anlaşılan o normal bakışlar kırmızı gözlerin sahibine aitti,
♠♠♠
Burası cennetten bile beterdi herkes birbirine düşmandı burada hayatta nasıl kalacaktım, anne sen nasıl bunlardan birine aşık oldun cidden! Düşüncelerimle yola devam ederken bir bina dikkatimi çekti, binayı incelemeye başladım