Limonlu ayranın gözünden... ~
O zamanlar daha çok küçüktüm. 4-5 yaşlarında birşey idim işte. Annem kendine seski iç çamaşırı bakmak için beni yanında Market'e götürmüştü. Annemi marketin önündeki banklarda beklerken cennetin yaptigi acımasız imhalardan biri başlamıştı.
Şeytan çıkarıcılar portaldan geçmeye ve iblisleri katletmeye başlamıştı. Ben olaylarin dikkatine vardıktan sonra saklanmak için etrafa bakınmaya başladım. Tam o sirada melek liderinin yalakası lute beni gördü ve bir "bic smile" Atti.
Hızla üstüme doğru uçmaya başladı. O tam benim kellemi uçuracak ikeniken başka bir şeytan çıkarıcı lute'un yüzüne yumruğu indirdi ve beni hizla başka bir ara sokağa çekti.
Ara sokakta kafasindaki maskeyi çıkarıp yüzüme baktı.
Uzun beyaz saçlı, kahverengi gözleri ve yanağında üç adet iz vardı.
" Beni neden kurtardın " Anlamayarak sordum.
" Çünkü bu yaptığımız çok saçma ve siz bunu haketmiyosunuz. Ben en güçlüleriyim ve artik buna dayanamıyorum. "
Gözünden yaşlar akmaya başladı. Diyecek birşey bulamadım açıkçası. Daha çocuktum , nereden anlayabilirdim ki?
"Artık ölmek zorundayım" Parlayan melek silahını bana uzattı. " Al bu silahı... Ve her baktığında beni hatırla"
Ben ağlamak üzereydim ki ayağa kalktı ve " Benim adim axel" Dedi. Beni sakladi ve lute 'a bakmadan önce bana gülümsedi. Ben sessizce ağlıyordum.
Lute onu gordu ve kellesini uçurdu...
"Yazık oldu... Ama ARTIK EN İYİSİ SEN DEĞİLSİN"
saklandığım yerden kafami çıkartıp ileri baktım. Melekler gidiyorlardı. Bunlar Melekmiydi sahiden?
... Değillerdi.
Imha bittikten sonra annemin oldugu markete gittim. Annem kan ter içinde kalmis her yerde beni aramıştı. Mızrağa sarilmis ağlıyordum. Annem beni kucakladi ve beni eve götürdü...
🕸🔥🕸🔥
Kısacası lute ile kapanmamış bir hesabımız var...
Ben isimi bitirene kadar da Kapanmayacak!...