Sevgilim,
Beni hiç tanımayan ve hiç tanımayacak olan sevgilim nasılsın iyimisin eşinde iyidir umarım, ya kızımız o nasıl eşin ona iyi annelik yapıyormuş gibi görünüyor kızımızsa halinden gayet memnun gibi.
O mutlu aile tablosunda olmayı ne kadar çok istediğimi bilemezsin ama bunu hakkettim kendi kaderimi kendi ellerimle yazdım ve senden vazgeçtim her ne kadar sen beni bilmesende , hatırlamasan da, senin için yaptığım tüm fedakarlık sana feda olsun yine olsa yine yaparım dediğim nadir şeylerden birisin sen ey sevgilim ,
Bu mektupları yazmam ne kadar doğru emin değilim ama doktorlar az zamanımın kaldığını söylüyor bu yüzden şuan ki tek gayem ölümden önce bu mektupları yazıp o çok sevdiğin laleler ile birlikte sana postalamak en azından sen umursamasan bile en azından kızım gerçek annesini bilsin , en azından mezarımı biri ziyaret etsin çünkü ben yalnızlıktan çok korkarım bilirsin sevdiğim adam kızımı alıp gelemesede mezarıma en azından küçük kızım canım gelsin yanıma anneciğim desin tatlı tatlı onun sesini duyup ineyim gökten sesleneyim ona burdayım kızım yanındayım diyeyim kucaklayayım onu okşayım o ipekten güzel saçlarını tüm sevgimi hissettireyim ona .
Keşke dediklerimi yapabilecek zamanım olsaydı keşke sana en başında cesaret edip açıklasaydım her şeyi keşke keşke bitmedi keşkelerim bir oğlumuzda olucak biliyor musun bari onu açıklayabilseydim hep kendin gibi heybetli bir oğlun ve prensesler gibi bir kızın olsun istemiştin kızın şimdi yanında ya oğlun daha doğmamış belki de doğmayacak olan o oğlun ne yapsın ya doğarsa ona kim bakacak senin uğruna reddettiğim annem mi yoksa yine senin uğruna reddettiğim ablam mı yada beni ve ablamı daha çocukken fahişenin birine terk eden babam mı kimse sürünecek oda aynı annesi gibi yalnız olucak aynı annesi gibi...
