Adımı bilmezsin
sesimi tanımazsın belki
kalabalıkta yanından geçsem
geçip gidersin sevgili
ve içimde
sana doğru büyüyen şeyi
hiç görmedin
hiç anlamadın sevgimi
ben hayalinle konuşurken
kelimelerimi seçerim,
seni boğmasın diye
duygularımı gömerim,
gözlerine bakarken
biraz kaçırdım bakışlarımı
çünkü seninle fazla kalırsam
her şey anlaşılacak, yıkacak dünyamı
Yanındayım bazen,
ama tam orada değilim.
ruhuma değiyorsun
ama tenime değil
senin bilmediklerin,
benim sustuklarımdan ibaret değil
Seni sevmek yük olmadı bana.
ilk kez birini sahip olmadan sevdim.
Dokunmadan,
istemeden,
sadece varlığına saygı duyarak.
Bir gün benden uzaklaşırsan
kırılmam sana.
İçimde acır ama
dışım susar sana.
Çünkü seni sevmek
kalmak değil,
yer açmaktır.
saygı duymaktır dünyana.
Adımı bilmezsin
belki yüzümü de…
Ama bilmediğin bir şey daha var:
Ben seni
hiçbir şey istemeden
çok sevdim.
Sevgili…