Bartu kağıtlara kısa bir bakış attı, sonra bana döndü. “Belgeleri getirmem gerekiyordu değil mi?” Sanki bunu yeni fark etmiş gibi hafifçe kaşlarını çattı. “Bugün yanımda yok ama… istersen okul çıkışı getiririm.” Ayağa kalktım, kağıtları koluma sıkıştırarak. “Okul çıkışı olmaz,” dedim nazik ama kararlı bir sesle. “Bugün teslim edilmeleri gerekiyor. Koç, eksik belgeyi görünce resmen beni yiyecek gibi baktı.” Bartu hafifçe başını kaşıdı, gülümsedi.“Pekâlâ. O zaman eve uğrayıp hemen getiririm. Yarım saate kalmaz buradayım.” “Emin misin? Koç seni tekrar görmek isterse onu tutmak zor olur,” dedim şakayla karışık. O da gülümsedi. “İstersen seninle gelirim. Hem belgeleri alırım, hem de yol boyunca kulüp hakkında bilgi verirsen fena olmaz. Malum, yeni katıldım.” Bu teklif beklemediğim kadar rahattı. Ama aynı zamanda mantıklıydı. “Tamam,” dedim kısa bir duraksamadan sonra. “Ama hızlı olalım. Sen geç kalırsan, ben de geç kalmış olurum.” “Anlaştık,” dedi. Sonra ekledi: “Bu arada... Ahu Perla ismi baya havalıymış.” Kaşlarımı kaldırdım, belli etmeden gülümsedim. “Seninki de az değil, Bartu Alaz. Sanki sahaya çıkmadan önce duyuru yapılacak gibi.” İkimiz de güldük. Ardından belgeleri sırt çantama yerleştirdim, beraber salonun çıkışına yöneldik.
*Merhaba, Yeni bölümle geldim sizlere.Öncelikle başta söylediğim gibi eğlencesine yazıyorum.Yani yazar olmak gibi bir hayalim yok.Boş vakitlerimde eğlenceli bir aktivite benim için.*