Günler geçtikçe daha da öluyordu ruhu bu kızın evin kapısındaki harabe motorunu gördüğünde ki o hayal kırıklığı onu yorgunluğa hapsediyordu kız dirense belki düzelicekti herşey....
Evinizin önündeydim , daha doğrusu harabe motorumun önünde bir motoruma bir bacaklarıma bakıyordum ve tekrar tekrar o günü yaşıyordum aniden arkamda bir el hissettim
Yusuf: Geçmiş olsun minik kız
Alya:Oldu ama geçmedi
Yusuf: Çaba sarf ettiğini göremedim burada bacaklarının katiliyle bakışı yordun 15 dk dır
Alya: Anlamadım sen şimdi bu hayata beni bağlayan tek şeye bacaklarimin katili olduğunu söylüyorsun çok komikmiş sana bir sır vereyim mi ben sandığın kişi bile değilim
Yusuf: Öylemi minik tanışalım ben Batu Deniz tanıştığımıza memnun oldum
Alya:Bende Nil Akay ama tanıştığımıza memnun olamadım
Batu: Özür dilerim Nil ama tanıştığımıza memnun olmak zorundasın çünkü yakında aynı evde kalıcaz
Arkasını dönüp gidebileceğini sanıyordu ama artık sırrımı taşıyordu öyle kolay gidemezdi son söylediği cümleyi es geçtim
Nil: Batu dursana bı alo yetişemiyorum sana
Batu: Efendim
Nil:Babamlarin yanında bana Nil demesen...,ben onlardan izinsiz ismime ek katmiş olabilirim.
Batu: Bende sana aynı şeyi soyliyecektim Paris'te bana Batu demesen olurmu çünkü aynı naneyi bende yedim ...