Sevgi neydi aşk,mutluluk hepsi güzel duygulardı peki hüzün, ayrılıklar sonu hep acı vericiydi, acı çekiyordum ama ayrılıktan değil aşktan acı çekiyordum dakikalardır Kiraz'a sarılmış öylece ağlıyordum arkamdaki küçük valiz eve dönmeyeceğimin kanıtıydı
Kiraz:Ah be güzelim abime kızıyorum ama sen naptın
Nil:Ben Sinan'a sevgilim dedim Kiraz
Barış:İyi halt yedin
Kiraz: Barış kes sesini
Barış:Bu valiz ne
Nil:Ben gidiyorum
Barış: Kaçıyorsun yani
Kiraz ayağındaki ayakkabıyı Barışın kafasına atıp bana sarılmaya devam etti ben ise Barışın son cümlesine odaklandım evet kaçıyordum ama Batu'dan değil bu şehirden anılarımdan babamdan ,annemden,abilerimden, Mevsim'den kısaca geçmişimden geleceğime kaçıyordum ayağa kalktım babamla olmasa da annemle vedalaşmak istiyordum
Kiraz: Nereye
Nil:Annem ,yarın vedalaşmam imkansız
Barış:Ben bırakırım
Nil: Motorum bırakır beni Barışçım
Kiraz: Dikkat et
Gözlerim yine dolmuştu motoruma binince ağlamaya başladım evin önüne geldiğimde Gökhan abi oradaydı motorun önüne koyduğum valizi ona uzattım
Gökhan: Kızım git işine hadi bana geri döndüm deme
Nil:Yok abi bu valizi Sinan Uysal 'ın evine götürür müsün adres burada kapıyı çal bırak gel anlar o benim yolladığımı birde abim anlamasın diye Nehir ve Deniz'i burada bırakmıştım onları alacağım
Gökhan:Tamam Niloş
Nil:Abi valizi yolladığımı babam bilsin
İçeriye girdim annem beni görünce bir anda gülümsedik
Nil: Annem, nasılsın
Hacer: İyiyim,sen
Nil: İyiyim annem izninizle Nehir ve Deniz'i alıcam
Hacer:Ne izni bebeğim benim
Yukarıya çıktım Nehir ve Deniz yazan odaya girdim ikiside beşiğinde uyuyordu Nehir 'i kucağıma aldım
Nil: Annesinin küçük nehri özledin mi beni
Evet çocuklarım ölmemişti şuan 1 yaşındaydılar ama birkaç gün sonra 2 yaşına girecektiler ama burada değil eski hayatımdan sadece onları alacaktım ikisinide pusetlerine koydum gerçi bunlar puset değildi büyük ihtimalle ama olsun ikisinede birer valiz yaptım sonrada aşağıya indim tam babamın karşısına oturdum
Nuri: Noldu abin öğrendi mi
Nil: Hayır, öğrense de birşey farketmez çünkü ben gidiyorum
Nuri:İyi bay bay kızım nereye tatile mi
Hacer: Kızım Yusuf gelmiş seni soruyor
Nil:Hayat abla çocukları diğer odaya götür
Batu:Nil Hanım sevgiliniz yokmu
Nil:Yok, Yusuf bey ama bende yanına geçiyordum
Batu:İyi hoşçakalın
Anneme sıkıca sarıldım arka taraftan çocuklarımın eşyalarını alıp arabaya yerleştirdim evet motorla değil arabayla gidicektim birkaç dakika sonra Sinan'ın evindeydik
Sinan: Misafirlerimiz kim
Nil: Çocuklarım