Alper Nil'i odasına yatırmış başına pansuman yapmıştı dakikalardır ikiside tek kelime etmemişlerdi Hacer Akay kızının gözünün önünde nasıl eridiğini görüyordu bu ay bu kaçıncı yaralanışı saymamıştı sayamamıştı Alper ise sinirliydi o adamı öldürmek boğmak istiyordu ama yapamazdı sonra birden tüm sessizlik bozuldu
Alper:O herif sana ne zamandır vuruyor
Nil:Bir yıldır galiba
Alper:1 YILDIR VE SEN BANA BUNU SÖYLEMEDİN
Nil: Önemli bir şey değil alıştım ben
Alper:NEYE ALIŞTIN NİL ŞİDDETE Mİ YOKSA BU HAYATA MI HANGİSİ ABİCİM
Nil: İkisinede abi
Alper:YAPMA GÜZELİM BEN SENİ BURDA PRENSESLER GİBİ YAŞIYOR SANARKEN SENİ YERDE KANLAR İÇİNDE GÖRDÜM
Nil: Tamam uzatma bu konuyu iyiyim ben
Alper: Uzatmayayım, anne bu adam başka neresine vuruyor
Hacer:Bacak, karın, sırt nereye denk gelirse
Alper: Sırtını aç
Nil: Anlamadım
Alper: SIRTINI AÇ NİL
Nil: Sebep
Abim üzerimdeki kazağı çekip çıkardı sırtındaki kemer izlerini ve morlukları görünce koşarak odadan çıktı
Nil:ABİ
Alper:SEN KİMSİN LAN
Nuri:Noluyor lan
Abim babamın boğazına yapışmıştı sonra ilk karnına dizini geçirdi bir yandan da hakaret ediyordu en son babam yerde kıvrılmış kan içinde yatarken korumalar gelip abimi babamın üzerinden aldı
Alper: Git birkaç parça birşey al bize gidiyoruz
Nil:Abi ben burada iyiyim
Alper:İYİMİSİN HAZAR ABİM O SIRTINI GÖRSE HEPİMİZİ ÖLDÜRÜR ŞİMDİ GİT DEDİĞİMİ YAP HAZIRLAN VE GEL
Hazar:Ben sizi niye öldürüyorum bir söyle hadi
Alper:Abi
Nil:Abi