Yaklaşık 3 saattir burada oturuyorduk ve ben ise 2 saattir ayağa kalkmaya çalışıyordum ve salondakiler telefonla uğraşırken çaktırmadan bu durumdan kurtulmalıydım abim ayağa kalkıp çıkıp gitti ve evet kimse birşey söylemedi
Mevsim:Nil kalk şuna bakıp gelelim
Nil:Ben gelmiyeyim
Mevsim:Nil kalk hadi
Nil: Mevsim git bak kocana beni ne yapacağım
Mevsim:İyi otur manitanla
Evet Mevsim mecburen manitamla oturacağım çünkü ayağa kalkamıyorum çünkü bu koltuğa çakıldım kaldım ve kimse paniklemesin istiyorum
Batu'nun yavaş yavaş yanıma yaklaşması zaten bir kaostu ve hâlâ yaklaşıyordu en son iyice yanıma yaklaştı
Batu: Ateşin filan mi var senin kaçmadın
Nil:Yok yorgunum sadece
Batu: Bebeğim odana çık uyu burada oturmak zorunda mısın
Nil: Zorundayım
Batu: Sakın bana yürüyemiyorum deme bu beladan kurtulduk biz sonsuza kadar
Nil: KURTULMADIK BATU SEN ÖYLE SANDIN SEN KURTULDUK BİTTİ SANDIN BEN GÜNLERDİR BU BACAK AĞRISINI ÇEKİYORUM VE GERÇEK NE BİLİYOR MUSUN , neyse ya değmez
Batu:Ne gerçeği neye değmez
Nil: Boşver
Batu:LAN SÖYLESENE
Nil:BEN BACAKLARIMI SENİN YÜZÜNDEN TEKRAR TEKRAR KAYBEDİYORUM VE SENİN TEK ODAKLANDIĞIN ŞEY YÜRÜMEM