Ertesi gün her şey normaldi. Öğretmenler Lena ile tanışıyor, öğrenciler Lena ile ilgileniyordu. Ama Cemre yeni sınıfta Lenayı yanında görmek istemiyormuş gibi davranıyordu. Lena bunun farkındaydı. Nasıl mı? Çünkü artık Cemre Gökçe diye salak bir kızla takılıyordu. Lena'nın şansına eski sınıfındaki bir çok insanla aynı sınıftaydı, Cemre, Yezda, Hayrunisa, Gizem, Gülizar ve Alev. Sınıfta Lena arkadaşsız kalmıştı. Günler günler geçti. Ama Lena'nın hala arkadaşı yoktu. Arkadaşı olmadığı için Alevle takılıyordu. Alev de onun gibi hiç arkadaşı olmayan utangaç, sessiz, dersle alakası olamayan bir kızdı. Hiç olmazsa insanlar böyle düşünüyordu.
Alev=Cemreyle aranız iyimi?
Lena=Hayır, o çalışkan, popüler, kendini bir şey sanan o Gökçe ile takılıyor.
Alev=Sen normalde çok popülerdin kimseyi kırmaz üzmezdin. Çok iyi, yardım sever bir kızdın.
Lena=Ama artık öyle değil. Herkes ergen davranıyor. Aptal gibi. Eski okulumda ki gibi davranıyorum. Ama kimse beni eskisi kadar sevmiyor.
Alev=Boş ver. İnsanlara yaranmak zorunda değiliz. Bizi olduğumuz gibi sevmiyorlarsa bu onların suçu.
Lena içinden şöyle der: Ama n-nasıl olur?
Ertesi gün Lena Cemre ile konuşma fırsatı bulmuştu.
Lena=Cemre sana ne oluyor böyle?
Cemre=Ne olmuş?
Lena=Biz senle aynı sınıfta neden olmak istedik?
Cemre=Lena ben seninle olmak istedim evet, ama Gökçe harika. Biliyor musun seninle artık arkadaş olmak istemiyorum!
Alev=Biliyor musun Cemre hayatının en büyük yanlışını yapıyorsun. Aynı bir aptalsın. Lena'nın sana ihtiyacı yok.
Cemre=Salaksınız ben bu sözlere tokum aptal olan sizsiniz defolun yanımdan.