Ahh lanet olsun! Yine bilmediğim bir yerdeyim ama bir farkla ellerim bağlıydı. Beni aşırı zorlayan bu gereksiz herif pişmiş kelle gibi sırıtıyordu. Normalde o yüzünü dağıtabilirdim ama kendimi kaybedip olası bir sinir krizine yol açabilirdim.
Elini yüzüme doğru uzatmasıyla hızla kafamı çevirdim. Ah ellerim bağlı olmasaydı götünden nefes aldırırdım ama işte ellerim bağlıydı. Eli her şeye rağmen yüzümde yer bulurken hissetiğim iğrenç şeyle ağlayabilirdim. Ortaya iğrenç bir kahkaha koyarken elinden kurtulmak için debelenip duruyordun ama hiçbir işe yaramıyordu..
Bileğimde beliren ani acıyla acı bir inleme koyverdim. Hayır hayır şimdi olmazdı. Zamanı değildi. Bileğime baktığımda balık izi yine ortaya çıkmıştı. Kenarlarından kanlar akıyor,o mavi mavi ışıltısıyla tüm bedenimi titretiyordu. adam ne olduğunu anlamayan bir şekilde bir bana bir koluma bakıyordu. bir anda gözleri kocaman olmuş bir şekilde kendi kendine bir şeyler mırıldanmaya başladı.
"Ss-sen olamaz. Olamaz. Ne yaptım ben böyle? Sen prensessin. Kral, krala haber vermeliyim. Yası bitmeli. Prenses yaşıyor."
ne?
Ben? Prenses?
Neyden bahsediyordu bu saçma herif? Ben prenses olacaktım. Hassiktir bok ama artık. Kral? Yok canım. Yok. 21. yüzyılda yaşıyoruz ne kralı diyemeden adam ortadan kaybolmuştu.