Uçak istanbula indi amma hala Mavinin aklında aldatıldı görüntü vardı.Bunu ona nasıl yapa bilirdi o bunu hak etmemişdi. Gerçekden onu çok seviyordu amma artik bitmişdi öyle biri yokdu.Istemsizce sessiz söylemesi gereken şeyi yüksekden söyledi
-Onur diye biri yok artık.
Annesinin ona bakdığını görünce yüksekden söylediyini anladi ve hemen yüzünü yana çevirdi.Bavulları beklerken telefonun internetini daha açmadığını fark etdi ve bir umutla "Belki yazmişdır"diye interneti açdı amma hiç bir mesaj yokdu hatta sanki çokdan ayrılmak istiyormuş qibi arkadaslarıyla kafeden storide atmişdi.Ona bakdıkca sinirleniyordu ve hemen telfonu kapatdı tamda bu zaman sonuncu bavulu babası götürüp yanlarına geldi
-Hadi gidelim yeni evimizi seviceyinize eminim ve Mavi kizim hemen senin yer deişimini açmalıyızki burda universiteye bas vura bilelim.
Babası bunları dedikce Mavi bir az heyecanlanıyordu çünki, geçen yıl universiteye giderkende böyle heyecanlanmişdi tanımadığı insanlarla tanışacakdı amma bir tarafdan da rahatlamışdı çünki,ilk defa yeni birileriyle görüşmüyodu sonuçda. Yüreyinde"yeni bir hayata başlıyorum yeni universite,yeni dostlar" diye düşünürken birden yine aklina Onur geldi ve sinirli bir şekilde "Onu görmicem için seviniyorum"düşündü amma yine mesaj varmı diye telefonuna bakdı. Düsüncelere dalmıs bir şekilde giderken birden annesinin silkmesi ile sanki rüyadan uyandı
-Noldu anne.
Annesi sakin ve yavaş bir tonda
-Ucakda neden öyle söyledin-dedi.
Mavi belkide duymamişdir diye umud ederken bu soru sanki kalbine saplandı hiç birsey soyleyemiyordu amma karşısındaki annesiydi mutlaka bir şey demeliydi ve kedini toparlayıp annesine döndü
-Söylicem amma burda yok babamın yanında olmaz.
Babasıda Onuru tanıyodu ve kızıyla sevgili olduğunu biliyordu Mavinin bu sözlerini duyup
-Neymis o benim duyamicam şey bakim.
Mavi kas katı kesildi dili dolaşmaya basladı amma artık geri dönüşün olmadını anladığı için her şeyi söylemeye karar verdi tam söze başlayacakken babası
-Sormak istiyorumda soramıyorum Onura gideceyini nasıl söyledin.
Mavi onurun ismini duyar-duymaz -Lütfen baba onun ismini duymak istemiyorum
Anneyle baba aynadan bir birine bakıp ikiside
-Noldu -diye sordu.
Mavi her seyi anlatmaya basladı ve aynadan babasının sinirden kızardığını görüp hemen sözünü kesdi
-Bu kadar artık onun qibi biri yok.
Babası hemen söze girip
-Ben ona bunun hesabını sorarım benim kızıma he
Mavi babasının ona nasıl düşkün oldunu biliyodu çünki çocukken kendisi hem babasız büyümüşdü hemde Mavi çocukken çok kötü bir hastalık geçirip ölümden dönmüşdü bunun içinde elinden bir kaza çikar diye
-Lütfen baba beni söyledime pişman etme onunla muhattap olmanı istemiyorum lütfen hiç bir şey yapma
Babasi Mavinin korkdunu anladı ve hemen kendini toparladı
-Sen nasıl istersen güzel kızım.
Artık eve varmak üzereydiler ve Mavi hemen eve varıp odasına yerleşib uyumak istiyodu.
