Mateni Koruyucuları

Gözlerinin dolmasını uzun kirpiklerini kapatıp açarak engellemeye çalıştı küçük kız. Karşısında duran siyah ve kırmızı karışımı uzun pelerininin şapkasından çıkan terden yapışmış, gri saç tellerine kaydı bulanık gözleri. "Lütfen," dedi titrek sesiyle. Minik elleri, önünde kızlarını koruyan anne babasının pelerinlerindeyken sıkıca kavrayıp devam etti. "Lütfen bayım, anneme babama zarar vermeyin, lütfen..." küçük kız ardı ardına tuzlu yaşlarıyla tekrarladığı lütfen kelimeleri bile karşısındaki adamın donuk bakışlarının değişmesinde hiçbir rol oynamamıştı. Zamanı geldiğini anlayan adeta o gün için giyinmiş olduğu beyaz elbisesiyle küçük kızın ellerini tutan annesi, kulağına bir şeyler fisıldadıktan sonra çocuğun omuzlarından tutup arkasına dönmesini sağladı. Küçük kız tedirgince son bir kez arkasına dönüp anne ve babasına baktı, o sırada göz göze gelmişlerdi. Babası bakışlarını yavaşça aşağı indirirken, annesi de gözyaşlarını saklamaya çalışıyordu. Son bir kez şansını denemek istedi küçük kız. "Lütf-" Sesler kesildi, son bir ses yankılandı. Kılıcın tiz sesiyle harmanlanan çığlığın senfonisi... Adam öldürdü, Küçük kız izledi, Adam güldü, Küçük kız izledi. İki cinayet işlenmişti. Annesi ve babası gözleri önünde acımasızca katledilen küçük kızın minik bedeninde filizlenen nefret ve intikam tohumları patlamayı bekliyordu.