~Giriş~
Azrail’in tırpanını boynumda hissediyordum.
Yüksekteydim, sayamayacağım kadar.
Şehire bir yabancı indi, ondan sonra her şey değişti. Oyunlar oynandı, masumlar suça bulandı. Gerçek suçlular ise teker teker gün yüzüne çıktı. Şah oyunu yönetti. Ama mat olacağından habersizdi. Hem de bir piyon tarafından. Piyon, Şah’ı mat etti. Ancak kendi iç dünyasına yenildi.
Artık her şey berraktı. Benim dışımda.
Ellerimde olan sahte kan silinmedi. Bana hep o gözle bakıldı.
Gün yüzüne gerçekler çıktı. Şimdi ise yüzleşme vakti geldi çattı.
Kollarımı iki yana açtım. Bulunduğum yükseklikten yere baktım. Haberciler, polisler, atla veya atlama diyenler...
Hesaplaşma vakti burada değil. Gideceğim yerde olacaktı. Derin bir nefes çektim ciğerlerime.
"Artık gitme vakti Alara..." diye mırıldandım.
"Bir."
Tik, tak...
"İki."
Tik, tak...
"Üç."
Süre doldu, Alara.
Gözlerimi kapattım ve kendimi tam geriye bırakacakken duyduğum ses bütün algılarımı değiştirdi.
"Alara, dur yapma!"
~~~