Seninle uzun zamandır her şeyimi paylaştım Rüzgar.
Mutluluğumu, kırgınlıklarımı, içimde kimsenin bilmediği o sessiz fırtınaları bile…
Belki de bu yüzden artık içimde tutmak istemiyorum hiçbir şeyi.
Hayatım, bir sır gibi sakladığım sayfalarla dolu bir roman oldu.
Ve ben, o romanın kahramanı değil; sadece anlatıcısıyım.
Bazı günler gülümseyen bir kızdım, bazı günler sessizliğin içinde kaybolan.
Ama hep sen vardın — bir şekilde, bir yerde, hep.
Rüzgar…
Adını duyunca bile kalbim ürperiyor.
Çünkü sen, hayatımdan gelip geçen biri olmadın;
benim en derin satırlarıma kazındın.
Şimdi bu sayfalar, bizim hikâyemizle başlayacak.
Gerçekle hayalin arasında, dostlukla aşkın sınırında…
Ben Buse — ve bu, hayatımın romanı....
