Geceyi hep sevmişimdir.
Çünkü karanlıkta insalar kendilerini sakladıklarını sanır...
Oysa en çok ozaman görünürler.
Aynanın karşısında duruyorum. Elimdeki maskeyi yüzüme yavaşça yerleştirilen gözlerime bakıyorum.
Kendime değil...
İçimdeki o kişiye.
İnsanların "Arya keskin" diye tanıdığı kişi bu değil.
O sadece bir rol.
Gerçek ben... kimsenin tanımadığı biri.
Ve bu gece, o kişi iş başında
Maskeli balonun olduğu malikaneye adım attığım an, içimdeki her şey sustu.
Duygular, geçmiş, korkular...
Hepsi kapandı
Geriye sadece görev kaldı.
Kalabalığın arasından geçerken kimse bana dikkat etmiyor. Etmemeleri normal. Ben bunun için eğitildim görünmez olmak ama ben herkesi görüyorum. Çıkışlar. Güvenlikler. Silah taşıyanlar ve...
Onu.
Rüzgar Karahan.
Daha içeri girmeden varlığını hissedebileceğim kadar güçlü bir adam.
Hedefim.
Balkona doğru ilerliyorum. Temiz bir atış için en uygun yer
Tam herkes planladığım gibi ilerlerken...
" sen hiç değişmemişsin."
Bu sesi unutmak istedim.
Ama unutamadım
Yavaşça arkamı dönüyorum
Ve onu görüyorum
Aras.
Geçmişim.
Zayıflığım
Ve en büyük hatam
" burada ne işin var ? " diyorum sesim soğuk olması gerektiği gibi
İçimde hiçbir şey hissetmiyormuş gibi
Ama bu bir yalan
Araş bana bakıyor, sanki beni hala tanıyormuş gibi
" senin olduğun yerde bende olurum " diyor
Eskiden bu cümle hoşuma giderdi
Şimdi... midemi bulandırıyor
" Ne istiyorsun " diye soruyorum.
Cevabını zaten biliyorum
Ama yinede duymak istiyorum
Çünkü bazen insan... kendime felaketini kendi kulaklarıyla duymak ister.
Aras bir adım yaklaşıyor.
ve fısıldıyor
" Onu bana ver "
Kalbim bir anlığına ritmini şaşırıyor
Ama yüzüm... hala ifadesiz
" kimden bahsettiğini bilmiyorum. "
Yalan.
Ama iyi bir yalan.
Aras gülümsüyor
" RÜZGAR KARAHAN "
işte o an...
Her şey değişiyor.
Bu artık sadece bir görev değil
Bu... bir oyun
ve ben oyunun
Başımı kaldırıyorum
İçimde tuhaf bir his var
Sanki biri beni izliyor
Gözlerim yukarı kayıyor
Ve onu görüyorum
Rüzgar Karahan
Göz göze geliyoruz.
Bir an.
Sadece bir an.
Çünkü o bakışta bir şey var.
Şüphe.
Merak.
Ve tehlike.
içimden bir ses fısıldıyor:
" Bu adam kolay ölmeyecek. "
Ama sorun bu değil
Sorun şu :
Ben ilk defa... bir hedefi öldürmeden önce duraksıyorum.
Bu kötü.
Çok kötü.
Çünkü ben asla duraksamadan.
Ben... hata yapmam.
Ama bu gece...
Her şey farklı.
Ve İçimde bir his var.
Bu gece sadece birinin ölümüyle bitmeyecek.
Bu gece...
Benim hayatım da değişecek.
i.