Nəhayət, o gün gəldi,dünyaya 2 uşaq gəldi.İkisidə fərqli ailədə doğulmuştular, onların doğum ili və günü eyni idi.Ataları bir-biri ilə dost,analarıda bir-birilə çox yaxın dost idilər.Tək fərq birinin varlı birinin kasıb olması idi.Mariya varlı ailədən idi amma Marti kasıb.Onlar 3 yaşına kimi oynadılar, gülüb-əyləndilər,hətta birliktə yeriməyi öyrəndilər(yəni anaları onlara birliktə öyrətti).3 il keçmişti uşaqlar oyun oynayırdılar.Mariyanın anası Oliver dedi"Hanna...Əziz dostum neçə illərdir dostluq eləyirik,marağlı söhbət edirik amma deyəsən,yolun sonuna çatdıq..."
Bunu eşidən Hanna təəccüblə soruşdu"Oliver de görüm nolub nədi bizi yolun sonuna çıxartan?"
Oliver:Ərim və mən Fransaya gedəcəyik çünki,ərim bir aydır işdən qovulub artıq əlimizdə pul qalmayıb iş desək tapa bilmirik amma qonşumuz buzə Fransada iş olduğunu dedi.Məcbur getməliyik....
Hanna:Nə? Axı mən sənsiz nə edərəm?!Axı sən mənim ən əziz dostumsan...Heç bizi düşünmədin bəs uşaqlar?Onlar burliktə böyüyüblər...birliktə adım atıblar..Qoy getmə burdada iş taparsan.
Oliver:Olmaz Hanna...Mən elə sənin dediyin kimi ərimədə dedim amma olmadı...
Oliver və Hanna elə eyni şəkildə danıştılar Hanna nə elədisə getməsinə imkan verə bilmədi...
Bazar günü gəlib çattı...Dostlar bir-biri ilə sağollaştılar amma uşaqlar...uşaqları ayırmaq olmadı ağladılar..ağladılar...Uşaqların anaları məcbur olub zorla uşaqları qucağına alıb onları ayırmaq zorunda oldular....
Və Olivergil İtaliyadan Fransaya gettilər.
