11.15
Lavin: Hoca dersi anlatıyor ama ben sıranın altındaki o çiçeğe bakıp duruyorum.
Lavin: Cidden kafayı yedirteceksin bana. Herkes "O çiçek oraya nasıl geldi?" diye sorup duruyor, kimseye bir şey de diyemiyorum.
Bilinmeyen Numara: Herkesin görmesi gerekmiyor zaten. Sadece senin görmen yetti.
Lavin: Ya tamam da, bu sınıfa girmen imkansızdı. Kapıdaki güvenlik, sınıftaki tipler... Kimse mi fark etmedi seni?
Bilinmeyen Numara: İnsanlar sadece görmek istediklerini görürler, Lavin.
Lavin: Adımı "Lavin" diye telaffuz edince bi garip oldum bak. Manolya diyip duruyordun, noldu?
Bilinmeyen Numara: Manolya benim için. Lavin ise herkesin bildiği.
Bilinmeyen Numara: Aradaki farkı sen de hissediyorsun, değil mi?
Lavin: Hissediyorum, evet. İliklerime kadar hem de.
Lavin: Hem tırsıyorum hem de bi yanım "kim bu çocuk, neyin nesi" diye kuduruyor.
Bilinmeyen Numara: Merak etme, kudurmak iyidir. Zihnini diri tutar.
Lavin: Pisliksin ya.
Lavin: Şu an teneffüs zili çaldı. Bahçeye çıkıyorum, yine oralarda mısın yoksa?
Bilinmeyen Numara: Bahçedeyim.
Lavin: Neredesin?
Lavin: Etrafıma bakıyorum, herkes kendi halinde. Sen nerdesin lan tam olarak?
Bilinmeyen Numara: Arkana bakma.
Bilinmeyen Numara: Sadece dümdüz yürü ve kantine doğru yönel.
Lavin: Delireceğim yemin ederim. Tam arkamdasın değil mi?
Bilinmeyen Numara: Nefesini ensende hissedecek kadar yakınım.
Lavin: ...
Lavin: Yürürken elim ayağım birbirine dolaşıyor, haberin var mı?
Bilinmeyen Numara: Biliyorum. O halin çok tatlı.
Lavin: Sapık mısın nesin, "tatlı" ne ya? Azıcık ciddileşsen ölür müsün?
Bilinmeyen Numara: Ciddileşirsem korkudan buraya gelemezsin.
Lavin: Haklısın, galiba şu an tam olarak o çizgideyim.