13.50
Lavin: Son ders bitti, Allah'a şükür eve doğru yürüyorum.
Lavin: Ve umarım arkamda falan değilsindir, yemin ederim çantamla dalarım sana.
Bilinmeyen Numara: Çantamla dalarım derken? Şiddete meyilli bir tip miyiz yani?
Lavin: Meyilli etmedin ki delirttin resmen! Sabahın köründen beri peşimde bir sapık varmış gibi hissetmekten sinir sistemim iflas etti.
Bilinmeyen Numara: Ama günün nasıl geçtiğini anladın değil mi? Sıkıcı geçmedi en azından.
Lavin: Sıkıcı değil korkunçtu be! Normal bir insan gibi tanışmak yerine niye böyle sapık gibi takılıyorsun sen?
Bilinmeyen Numara: Normal yollardan tanışsaydık dikkatini çekemezdim.
Lavin: Kafaya bak... Düzgünce gelip "Selam" desen belki konuşurduk, kim bilir?
Bilinmeyen Numara: "Selam" diyen herkesle konuşuyorsun zaten. Ben onlardan biri olmak istemedim.
Lavin: Övünüyorsun bir de ya! Kimsin sen oğlum cidden? Çıkar şu maskeyi artık.
Bilinmeyen Numara: Maske takmıyorum ki. Sadece sen henüz bakman gereken yere bakmıyorsun.
Lavin: Nereye bakacakmışım? Yola mı taşa mı bakayım, gökyüzüne mi? Ne tarafta göreceğim seni?
Bilinmeyen Numara: Eve girince anlarsın.
Lavin: Ne? Evin orada mı bekliyorsun bir de?
Bilinmeyen Numara: Yok, o kadar da değil.
Lavin: E ne anlicam o zaman eve girince?
Bilinmeyen Numara: Sürpriz.
Lavin: Nefret ediyorum sürprizlerinden.
Bilinmeyen Numara: Yalan söyleme, içten içe bayılıyorsun.
Lavin: ...
Lavin: Haklı olman sinirimi bozuyor biliyor musun?
Bilinmeyen Numara: Biliyorum.
Lavin: Kapıya geldim, açıyorum anahtarı. Bakalım evde beni ne bekliyor, umarım katilim falan demezsin.
Bilinmeyen Numara: Katil değilim Manolya. Sadece seni çok merakta bırakmış bir kişi.
Lavin: Kapıyı açtım, içeri giriyorum...
Lavin: ...
Lavin: Oha.
Lavin: OHA LAN BU NE!
(Mesaj görüldü.)