Bölüm 1

Ormanın derinliklerinde, ölüm sessizliğinin çürümüş kokusunu taşıyan karanlıkta Malythra gözlerini araladı. Çimenler, toprağın nemi ve pis kokulu suyla kaplanmış kıyafetleri ağır bir yük gibi bedenine yapışmıştı. Ellerinin içi çamur ve kanla bulanmış, soğuk ıslaklık derisinin her gözeneklerine kadar işlemişti. Başını kaldırdığında gördüğü şey aklını delip geçer gibiydi: Ay ışığı kırmızıydı. Gökyüzünden dökülen o kızıl parıltı, önünde uzanan dereye vuruyor ve suyun yerinde bir kan nehri akıyordu. Akışkan, ağır, bayat bir kokuyla boğazını yakıyor; sanki milyonlarca insanın kanı buraya sürüklenmiş ve çürümüş gibi genzini dolduruyordu. Malythra geri çekilmek istedi. Fakat ayakları hareket etmedi. Toprağın altından fışkıran kara sarmaşıklar bacaklarına dolanmış, diken gibi uçları derisine batıyordu. Her nefes alışında biraz daha sıkılıyor, tenini yırtıp içine işliyordu. Bir adım atmaya çalıştığında etinin yırtılıp açıldığını hissetti; sıcak kanı soğuk çamura karıştı. Çığlık atmak istedi, fakat sesi boğazında düğümlendi. Nefes borusunu görünmez eller değil, sanki toprağın kendisi sıkıyordu. Karanlık, ağır ve yapışkan bir baskı göğsüne çöktü. Sonra… dere hareketlendi. Kan kabardı, dalgalandı ve ağır ağır kenara taşmaya başladı. O an, suyun içinden boğuk bir ses yükseldi. Önce fısıltıya benziyordu, sanki uzaklardan gelen bir inilti gibi: “…Maly…” Malythra’nın göz bebekleri büyüdü. Kanın altından daha derin, uğursuz bir yankı geldi. Bu sefer fısıltı değil, adeta evrenin en karanlık yerinden gelen bir haykırıştı: “…Malythra…” Suyun yüzeyinde kabarcıklar patladı, kızıl köpükler kıyıya sıçradı. Sarmaşıklar bacaklarını daha da sıktı. O an Malythra, dereye doğru çekildiğini fark etti. Kan, ayak bileklerini sarıyor; çürümüş, demir tadı taşıyan kokusu ciğerlerine doluyordu. Ne kadar dirense de bedeni ağır ağır suyun içine sürükleniyordu. Her çırpınışında dikenler biraz daha etine gömülüyor, acı beynine çivi gibi saplanıyordu. Yutkunmaya çalıştı ama boğazına kan tadı doldu. Dere, onun çığlığını boğdu. Ve karanlıkta, sadece tek bir şey yankılandı: “…Malythra…”