Üzerimde ince bir hırka vardı ve şansa bak ki yağmur yağmaya başladı , "aman ne güzel dedim kendi kendime"
Uzun bir süre kadar yürüdüm, doğruyu söylemek gerekirse nerede olduğumu tam olarak bilmiyordum
"Çok güzel şimdi de kayboldum"
Sokakları tanımaya ve yolumu bulmaya çalışıeken bağırış sesleri duydum daha çok yalvarma gibiydi .
Yağmur şiddetini arttırmış tı ama o sesler hala bir yerlerden geliyordu hava karar mış tı nerdeyse gece sayıla bilecek kadar görünmüyor su etraf
Sağdece 1 veya 2 tane sokak lambası aydınlatıyordu loş sokağı..
Köşeyi döndükten sonra gözlerime inanamadım biri cağnice bir adamı bıçaklıyordu ve sanırım ölmüştü,
Kendi kendime "kaç kızım Simay dedim yoksa bu adam seni de öldürür kimsenin ruhunun bile duymayacağı bir yere gömer " dedim tabi insaflıysa.
Tam arkamı döndüm kaçacaktım ki neden bu adamı burda bırakayımki yani katil sonuçta , ne yapsam ne etsem diye düşünürkrn avazım çıktığı kadar bağırmaya ve aynı anda koşmayabaşladım .
KATİL VAAAAR !!!
Hay o beceriksiz aklıma tüküreyim bir sokak bile koşmadan iki el tarafından durduruldu ,
Ohh katil değil diye çok sevindim ama kimdi ve halâ beni bırakmıyordu neden ?
"Pardonda iyi misin bıraksana beni niye tutuyorsun mal mısın ?"
Tam lafımı söyleyecekken o katil geldi, elinde az önceki adamı öldürdü kanlı bıçakla hem de,
"Aha kızım Simay şimdi naneyi yedin "
O katil bana doğru yavaş adımlarla ve gülerek yaklaştı ,
"VAY VAY VAY BAKIN BURDA KİM VARMIŞ?!"
"Kimsin lan sen Allah'ın delisi "
*Aaa sana hiç yakıştıramadım bana nasıl deli dersin bak şimdi üzüldüm " diyip dudağını büktü bunu bilerek yaptığını anlamıştım.
Hemen sonra alaycı tavrı ortadan kalktı ve yerine sanki beni öldürecekmiş gibi bakan gözler geldi ,
Arkamdan halâ beni sertçe tutan adama bakıp sonrada bana baktı.
Beni tutan adamın onun yandaşçısı olduğunu anlamalıydım.
Adam bir hışımla beni kenara çekip kafama sert bir şeyle vurdu ve gözümün önünde gördüğüm son şeyse yağmurun hafif ve rüzgârlı sesi oldu ve sonra karanlık...