İşte açıldı yeni sayfalar ve başladı mahvolmuş bir hayat...
Sabah erkenden uyanan Eunji günlük rutinini yapmak için yola koyuldu.Sabah ilk işi inekleri sağmak olan Eunji hayattan bıkmış ve bezmiş bir şekilde inekleri sağmaya ve geri kalan günlük rutinini yapmaya başladı.Tüm işlerini bitiren Eunji evine dönmek için evin yolunu tuttu.Tam kapının önüne gelen Eunji kapını açık olduğunu gördü ve içeri girerken tedirgin bir şekilde adım atıyodu.Yatak odasına kadar ilerleyen Eunji odasını kapısını ve penceresinin açık olduğunu gördükten sonra yere kanla yazılmış olan ÖLÜM kelimesini gören Eunji polisi aramak yerine etrafı temizlemeye başladı.
Aradan 1 saat geçtikten sonra annesi Do yun eve geldi.
Do Yun:Eunji!Eunji! Yemek hazırmı?
Diye seslendi.Eunji bir anda koşar adımlarla annesin yanına gitti ve ona sarıldı.
Do Yun:bana sarılma cesaretini kimden aldın?
Tepkisiz bir şekilde özür dileyen Eunji ağlamaya başladı.
Do Yun: yemek yapmadınmı?
Eunji:vaktim yoktu.
Cevabını duyan Do Yun sert bir şekilde Eunjine tokat attı.Eunji göz yaşları içerisinde yemek hazırlamaya başladı.
Sofrayı kurmaya başladığı anda babası Ji hun geldi.
Ji hun:Neredeymiş benim güzel kızım?
Eunji: Hoşgeldin Baba.
Diye bağırarak babasına sarıldı.Ve annesine baktığında neredeyse gözlerinde alev çıkacağını anlayan Eunji babasını ceketini alıp sofrayı hazırlamaya devam etti.yemek yerken bir anda
Do Yun:Eunji seninde evlilik yaşın geldi artık
Eunji:Anne ben evlenmek istemiyorum şimdi.Baba bişey söylemiycekmisin?
Diyen Eunjin babsını kafasını öne eğerek onu duymamazlıktan geldiğini gordü.Eunji içten içe aslında annesinin bu konuyu acmasına sevinirken babasının böyle yapması onu kırmıştı.
Uyuma vakti gelmişti herkes uykuya dalıken Eunjin bir anda yerde yazan ÖLÜM kelimesini hatırladı ve kimin böyle bir şey yapabiliceğini düşündü...Ve aklına kuzeni Young gelmiştir.
Peki neden böyle bir şey yapmış olabilirdi?