" Her bitiş bir başlangıçtır."
🕯️
Aşk acıtır. Aşk yakar. Aşk kurutur. Aşk elinizdeki herşeyi alır. En başta da mutluluğu.
Aşk asla yapmam dediğiniz şeyleri yaptırır.
Aşk bir hastalıktır. Hem yorar, hem acıtır, hem acı verir.
Aynı zamanda size dinlenmek için güzel bir liman verir.
Benim limanımın adı Aral.
Sadece limanım değil. Canım, kanım, günüm, herşeyim. Canımdan olan, canım olan adam. Birine aşık olunca aşk sizin için o kişi oluyordu ve benin için aşk oydu.
Benim için güven onun kokusuydu, onun sesiydi, onun gözleriydi. O yaşaması için canımı vereceğim tek kişiydi.
Ama olmadı.
Heryerde ağaç vardı. Etraf zifir karasıydı. Ay kana bulanmıştı. Ay onun kanına bulanmıştı.
Koşuyorum ama aynı yerdeyim.
Nefes alıyorum ama boğuluyorum.
Çığlık çığlığa kalbim ama kimse duymuyor.
Ormanın ortasında bir mezarlık, onun mezarı. Mezarın üstünde yazılar var. Yazan isim başkasına kalsa ,sadece isim ama benim canımın adı.
Aral Karaca
D.T; 12.06.1994
Ö.T; 22.07.2022
Mezar taşları sizin kimliğinizdir. Sizin evinizdir. Oysa Aral'ın evi bendim. Çünkü o hep böyle söylerdi.
"Sen benim evimsin bir tanem." Derdi. O mezar taşı onu benden çalmıştı. Onun evi artık o taştı.
İşte o an eller ve ruhlar kana boyandı. Yer ve gök birleşti, çığlıklarım kıyamete eşlik etti. Ruhum vücudumdan koparken ellerim ebediyete kadar kana boyandı ve o an perde kapandı. İşte o zaman bitti.
Son perde.
Son oyun.
Alina Arslanoğlu' nun hayatının son perdesi. Sonrası bir karanlık. Hemde ebedi.
Sende Alina için bir mum yakmak ister misin?
🕯️
