Kalbinin yapmayı seçmediği iyiliklerle derdi büyürmüş insanın. Ben yavaş yavaş kendimden kopuyordum. Kötü biri olmak zor gelmiyordu. Aksine hemen yapıp geçiyordun ama iyilikler yaparken bir insan yıllarını harcıyordu. Bu da bana zor geliyordu.
Sınavın ortasında telefonuma çektiğim notları açmış kopya çekiyordum. Sağımda oturan avel ise kendi kendine çözmeye çalışıyordu ama pek becerdiğini söyleyemezdim.
Birkaç dakika içinde önümdeki sınav kağıdını doldurmuştum. Kucağımda duran telefonu kapatıp eteğimin beline sıkıştırdım. Üstüne çantamın üzerine çıkarıp koyduğum kapüşonluyu belime bağlayıp telefonun görünmediğinden emin olduktan sonra ayağa kalktım. Sınav kağıdını elime alıp iki adım önümde duran öğretmen masasının üzerine bırakmıştım.
"Geçmiş olsun." Diyen öğretmene bir cevap vermeden kapıya doğru yürüyüp sınıftan çıktım. Birkaç adım solumda kalan lavaboya girip belimden çıkardığım telefonla bir kabine girdim. Cevaplarımı üç kez baştan sona hızla kontrol ettikten sonra hepsinin cevabının doğru olduğunu karar verdim.
Tiktoğa girip üst üste video kaydırıp geçirdiğim zaman dilimi ise zilin çalmasıyla bölündü. Aynı zamanda bildirim yüzünden titreşen telefonum, tüm dikkatimi üzerine tekrar çekti.
Kimin mesaj attığını ise çok iyi biliyordum. Son dört gündür olduğu gibi...
İnstagramdan yazdığı için de lakabını Ares diye değiştirmiştim. Diğer mesajlarla karışmasın diye.
Ares
Kopyanı iyi çekmişsin Hybris.
Onun senin kağıdın olduğuna inanmakta zorluk çekecek öğretmen.
lyssaesposito
Çalıştığım açık, zorlama kendini.
Çalışmadığımı bildiği, bildiğim halde insanları bir yerde kandırmakta hoşuma gidiyordu. Tabi onu kandıramıyordum orası ayrıydı. Beni her daim bu kadar iyi mi bilecekti?
Ares
Ah, Hybris.
Telefonun niye elinde o halde?
Niye beşinci dakika da çıktın sınavdan?
Sınav bu kadar kolay değildi halbuki.
lyssaesposito
İnsanlar beş dakika da her şeyi yapabilir Ares.
Buna inanmak için denemelisin.
Kopya çektin diyen olursa da okulu başlarına yıkarım.
Seni bulduğum zaman yıkacağım gibi.