Kapıdan 3 kez tıklama sesi geldiginde uyanıktım "Aleyna kahvaltı hazır gel aşağıya" uyanıp odamdaki banyoya geçtim. elimle yüzümü yıkayıp maskemi sürdüm o yüzümde dururken saçlarımı taradım. geceliğimi çıkarırken tekrar çaldı kapı "hızlı ol kızım" ne kadar kötü değil mi cevap verememek. ilerleyip kapıya 4 defa tıkladım bu "tamam" demekti benim dilimde. hızlıca maskeyi çıkarıp yüzümü tekrar yıkadım üzerime beyaz tişört ve beyaz şortumu gecirip uzun çoraplarimi giydim. kapıyı açtım ve annemin mutlu yüzünü gördüm "Aleyna bir misafirimizle beraber kahvaltı yapacağız" gözlerimde hiç bir duygu yoktu ama merak etmiştim kimdi bu saatte evimize kahvaltıya gelen? başımı salladım el işareti ile "umarım benden gizli bir iş yapmamışsındır anne" dedim hızla başını salladı "o işlerden değil aleyna merak etme" başımı tekrar sallayinca annem merdivenlere yöneldi bir seyi unutmuş gibi hemen kulağıma fısıldadı "onun yanında eğer bana birşey söylemek istersen sana öğrettigim işaret dili ile konuş" bir şey söylememi beklemeden aşağıya indi bende arkasından. salonda duran kocaman masanın başında siyah kıravatlı bir takım gördüm her merdivenden inisimde daha da görünür hale geliyordu son basamağı indiğimde yüzünü seçebildigim annemin yaşlarında bir adam oturuyordu. dikkatle bana bakması gözlerimden kacmamısti anneme döndüğünde hızla inceleme yaptım yaklaşık 1.80 boyunda soylu zengin hırslı ama bir o kadarda yumuşak bir adam gördüm. Annem adamın yanağına bir öpücük kondurduğunda anneme baktım şaşkın değildim. annem güzel bir kadın ayrıca birçok şirkette ceo ve kudretli bir kadındı aynı zamanda iyi bir fiziğe güzel bir yüze sahipti ve bir o kadarda şefkatliydi. eğer bu adamı secmisse bir bildiği vardır diye düşündüm. annem bana baktığında oturmam için gözleriyle masayı işaret etti. oturdum ve bekledim "annem yerine ismini bilmediğim adam içten bir samimiyetle konuşmaya başladı. "öncelikle günaydın aleyna" samimiyet karşısında gülümsedim ve devam etmesi için gözümü uzunca kırptım annem kesinlikle benimle anlaşması için yapacağım jest ve mimikleri anlatmıştı. "onun yerine annem konuşunca kafam anneme döndü ama gözlerim adamı biraz inceledi. inceledikten sonra anneme odaklandım. " kızım" dedi ve adamın elini tuttu "biz kaya ile bir zamandır görusuyorduk ve bu karara vardık" herkesin anlayacağı işaret dilini kullanarak "siz mutuysanız bende mutlu olurum" dedim .demek adın kaya? içimde geçirdiğim bu sözle hafiften sırıttım kimse anlamadı "eğer evlilik kararı alırsak" diyince şaşkınlık geçirerek adama baktım "annen benim evimde kalma kararı alacak ve annenin istedigine göre de bu evi sana verecek. sok üzerine şok yaşayınca kaşlarımı şastım ama uzun bir cümle kurmak çok yorucu oluyordu bu yüzden kısa kestim "buna cidden sevindim sonunda başımda annem olmayacak diyerek şaka ekledim "ikiside güldü" kaya'nın telefonu çalmasıyla beraber sofra kurulmaya başladı 2 çalışanimiz vardı onlar kahvaltıyı hazırlarken adam konuşmaya başladı "evet oğlum orası başlamak için seni bekliyoruz" diyince birde oğlu mu varmış dedim içimden ama evin bana kalma fikri aşırı güzeldi annemi seviyordum aşırı derecede aramızda özel bir bağ vardı. çok geçmeden kapı çaldi ben çalışanimiz kapıyı açmaya gidince annem bana baktı ben ise meraklı gözlerle kapıyı izliyordum bir anda hayatıma giren bu iki kişiyi tanımam gerekiyordu. göğüslerimde sıcaklık hissedince birden refleks olarak ağzımı açtım ve hızla kafamı üzerime çevirdim evimizde çalışan kadın üzerime kahve dökmüştü sakin yanma hissi geçtiği için pek umursamadım kadın ise özür diliyordu 2 defa kısa bir şekilde gözümü kırptım bu sorun değil demekti kısaca. hızla ayağa kalktım kapı tarafına bakmadan yukarı çıktım banyonun kapısını açıp içeri girdim sanırım bu leke geçmeyecek diye düşündüm makinanın kapağını açıp eğildim tişörtümü çıkardım ve beyaz icligimle makinayı çalıştırdım. gözlerimi devirerek bir süre makinayı izledim anlaşılan zor bir gün olacaktı odama doğru ilerlerken arkamdan ayak sesi geldi tek bir ayak sesi. arkama döndüğümde bir çift kahve göz ile karşılaştım sanırım bu kayanın oğluydu gözlerini gözümden hiç ayırmadan bana yaklaştı ve öne elini uzattı "seninle aşağıda tanışmak isterdim Aleyna" elimi tutup öptü "lakin babamın yanında maske takınıyorum" deyip geri çekildi bu kadar yakın olmaya cürret etmesi garipti dur ah o bizim kim olduğumuzu bilmiyordu sıradan zengin ailesi sanıyordu. ayak uydurmak zorunda değildim. elimi hızla çektim ama parmak uçlarımdan tuttuğu için elim onun yüzüne geldi. elimi hızla çektim kızgın bir yüz ifadesiyle ona baktım onu arkamda bırakıp ilerledim tirnagimda kan görünce bir an duraksadım ama odama ilerlemeye devam ettim.
"konuşmak bile istemiyorsun anlaşılan" arkamdan bu ses gelince hızla döndüm ağzımı açtım ama o devam etti "hayatın bir günde değişti haklısın" ona döndüm evet sol gözünün altında ufak bir çizik ve kan vardı. sanırım küçük yaşlarda sesimi kaybettiğimi bilmiyordu ona doğru ilerledim elini siyah takımının içine koyup duvara yaslandı boyu cidden uzunmuş elimi öpmek için eğildiğinde fark etmemiştim. önünde durdum hala konuşmamı bekliyordu el işareti ile "benimle gel" dedim gözlerinde şaşkınlık yoktu aslında kiminle ilk defa konuşsam bana sen konusamiyormusun derdi oysa bu şahıs demedi. garipsedim anlamadığı belliydi. kolundan tutup odamı işaret ettim "beni odana mı atıyorsun" gözlerimi devirdim klasik zengin çocuğu diye geçirdim içimden. gözünün altını işaret ettiğimde merdivenlere yöneldi "o kalabilir" dedi ve bir adım atmadan bana döndü gözlerini gözlerime dikti "bu arada beyaz kuromi içliğin güzelmiş" gözlerim o gidene kadar bekledi sonra hemen kendime baktım cidden mi aleyna? üvey kardeşinle bu şekilde tanışmış olamazsın.
2.sayfa
Aşağıya indigimde herkes beni bekliyordu annem bana bakıyor kaya bey de dahil ama adını bilmediğim şahıs bana değilde üzerime geçirdiğim beyaz sweatshirt'e bakıyordu. Masaya oturdum ve bekledim annemin yemesini ama o baslamayip kaya beye döndü " güneş ne zaman geliyor" hızla basimi anneme çevirip "f" alfabesi ile konuştum "anne cidden yeter neler oluyor? ve kim bu kız?" kaya hareketimi garip bulurken kuzey bana anlamlı gözlerle bakıyordu ama onun anlaması imkansızdı annem "f" alfabesini kullanıp "kızım şu an sırası değil yalnız olunca konusacağız sadece kendin ol yeterli ve bu arada günes kayanın ikinci oğlu kuzey ile aralarında 2 yaş var adını annesi koymuş araştırmalarıma göre annesini sevmiyorlarmis güneş istisna mı işte onu bilemem" şasırdım ama kuzeye dönmedim ona dönmem onun hakkında konustugumuzu belirtildi başımı sallayıp gülümsedim. kuzeye döndüm kuzey ise dikkatle ellerime bakıyordu.