Okuldan Asu ile çıkmıştk eve doğru yürüyorduk.
Asu"Ayperi kız yeni taşınan çocuğu gördün mü çok yakışıklı diyolar"
"Bana ne Asu yakışıklıysa yakılıkşı ben işime bakarım anca"
Asu"İş demişken neden gitmedin bugün? "
"Sınav haftası diye izin verdi Meral abla"
Asu"İyi ki konuşmuşum annemle bak hem iyi anlayışlı da bi kadın paranı da kesmez bence"
"Bence de"
Ayperi 'nin telefonu çalar*
Asu"Kız kim arıyo? Sevgilim var deme yolarım seni"
"Saçmalama Asu anneannem arıyo"
-Efendim anneannelerin gülü?
-Anneannem gelirken ekmek alır mısın?
-Tamam anneannecim görüşürüz
Asu"Ne dedi Makbule sultan "
"Ekmekal dedi gelirken"
Asu"Tamam bebeğim bakkalın sokağı burda zaten ben uçarak eve gidicem annem pataklıyıcak artık beni"
"Tamam sen koş yetiş annen geberticek seni en sonunda"
Asu koşarak gidiyodu annesi de çalıştığı için evin bütün işlerini o yapıyodu şikayetçi değildi ama çok konuştuğu için bi türlü iş yapamıyodu.
Ara sokaklardan çok korkardım küçüklüğümden beri nedenini ben de bilmiyorum ama. Neyse biraz kendimden bahsediyim annemle babam 3 yıl önce ayrıldı. Biz de anneannemim yanına Ankara'ya taşındık. Annem tek çalışırken yorulmasın diye kendi ihtiyaçlarımı karşılamak için Asu'nun tanıdığının kütüphanesinde çalışıyorum. Kitap okumaya bayılırım bu arada. Ve bu sırrı herkese söylemem ama barbi izlemeye bayılırım. Bi anda duyduğum sesle irkildim. Hayır yalnış görmüyorum gerçekten de üç erkek bi adamı dövüyodu. İşte o an kalakaldım. Yine aynı ses kulağımda yankılandı. O sırada biri yanıma doğru gelemeye başladı. Tüm dengem sarsılmıştı. Ayaklarım yerden kesiliyo gibiydi ve sesler boğuklaşmıştı. Gittikçe yakınlaştığını fark ettikten sonra koşmaya başladım evin önüne geldiğimde arkama baktım kimse yoktu. Evin önünde yere çöktüm ve kendine gelmeye çalıştım.
Ateşten...
Ayberk"Abi burdan gitmiş koşun".
"Durun yavaş olun şu iki kızın dikkatini çekmeyelim"
Engin"Haklısın abi"
Sessizce yanlarından geçtik ama birinin kokusu tanıdıktı bu yakınlığı başka bi yerde hissetmemiştim. Sonra elim boynuma gitti duraksadım. Aklıma yine o geldi o vanilya kokusu sonra şefkati geldi aklıma sesler netleşmeye başlamıştı.
Ayberk"Abi iyi misin? "
Engin"Ateş bana bak Ateş biz burdayız"
Ayberk"Mal mısın oğlum o kadar bekledin şimdi elden mi kaçırıcaksın"
Sonra bi anda kafamı toparlandım ve koşmaya devam ettim. Bi ara sokağa girdiğinde gözüme kes girmiştim. Bakkal vardı ama kapalıydı. Üçümüzde hee taraftan köşeye sıkıştırdığımızda.
"Oğlum sen hayırdır sen o depodan kendini ne sanıp da kaçıyosun elimden kaöıcağını mı sandın? He konuşsana seni sikene kadar dövmez sen benim adımda Ateş değil"
Engin"Oğlum bi sakin ol"
Ayberk"Harbiden sakın ol be oğlum hepimizle tanışıcak zaten birazdan"
Birbirimize bakıp gülmeye başladığımızda hiç birşey anlamadı...
Aralıksız 20 dakika sırayla dövdükten sonra soluk kanamaya karar vermiştik. Çok yorulmuştuk. İşin kötüsü tişörtüm beyazdı ve kan sıçramıştı. Tam oturacakken yine o kokuyu hissettim gözlerimi kapattım ve dudağımın kenarı benden bağımsız kıvrıldı bana ne oluyıdu anlamadım bi anda kendime hakim olamamıştım. Sonra kafamı çevirdim ve onu gördüm o kızı ve bana 1y yıl önceki Ateşin gözleriyle bakıyodu.
O kızı öyle görünce içimde biryerlerde bişey kopmuştu sanki. Yıllar önceki korkumu o kızın gözlerinde hissetmiştim. Çok çaresiz ve koymuş bakıyodu sanki yıllarca yaşamış gibi korku gözlerinde yer edinmişti. O an içimde bi ürperti olmuştu. Sonra seslenmeye karar verdim:
"Merhaba iyimisin?"
"Gelsem korkar mısın?
"Beni duyuyır musn?"
"Yapma ama böyle"
Sonra yaklaşmaya karar verdim hayır gerçekten titriyordu ve buna fena halde canın sıskılmıştı. Yanına yaklaştıkça kendine geldi ve bi anda koşmaya başladı bi evin önünde durdu bende sonağın başındaki eve saklandım. Bira telefonla konuştu sonra evine girdi bende sonra o sokağa geri döndüm Engin ve Ayberk'in anlamaz bakışları üstüm deydi ama sesini çıkarmadılar. Sonra adamı depoya götürdük ve başına da adam diktik şu iş yüzünden taşınma olayı zor kalmaya başlamıştı. Neyseki buradaki depolara birşey olmamıştı.