Hayatımı o günleri başa sarmak o geceyi hiç yaşanmamış saymak isterdim, onu hiç görmemiş olarak mesela. Uykularımı zehir eden, dışarıya çıkarken korkmamı, biriyle konuşurken siluetler görmemi, telefonum çaldığında deli gibi korkup ağlamaya başlamamı. Bunlar, bunlar hep onun suçuydu...
O gece dışarıya arkadaşlarımın isteği biraz da zoru ile çıkmıştım, her şey çok normaldi. Asel, Ecem ve ben dışarıda oturacak yer arıyorduk gece saat 00:12 olmasına rağmen fazla insan vardı dışarıda, en son oturmak için bir yer bulduk. Ecem'in çantasından çıkardığı örtüyü yere serip marketten aldığımız abur cuburları örtünün üstüne koymaya başlamıştık. Bir yandan tıkınıyor diğer yandan birbirimize önceden anlatmaya vakit bulamadığımız konuları anlatıyorduk. Saat git gide ilerliyordu ama bizim eve gitme gibi bir niyetimiz yoktu Asel eline telefonunu alarak saate baktı ve şaşkınca bize döndü, ne oldu dercesine baktığımda telefonundaki saati gösterdi saat 04:37 olmuştu şaşırmıştık bu kadar çok konuştuğumuza ama umursamayarak oturmaya devam ettik. Konuşurken elimi çantama yeni cips paketi için atmıştım ama bir şey olmayınca sıkıntılı bir nefes verdim bu nefesimle kızlar bana döndüler onlara yiyecek bir şey olmadığını gösterince onlarda sıkıntı bir şekilde nefes verdiler. Ecem birden ayaklandı "Beni bekleyin markete gidip geliyorum" dedikten sonra hızlıca iki sokak ileride olan markete gitmeye başladı, aradan tam olarak bir saat geçti ama Ecem hala yoktu biz bir şey mi oldu acaba diye düşünürken koşarak ve bize bağırarak elindeki sonuna kadar dolu üç poşetle yanımıza acelece oturmuştu fakat nefes nefeseydi paniklemiş gibi geliyordu bana ve anlattıklarından sonra bunu doğrulamıştım. "Bakın şimdi beni iyi dinleyin, marketteydim bir anda dışarıdan sesler gelmeye başladı dışarıya çıktığımda ise bir kaç kişinin kavga ettiğini gördüm galiba yanlarındaki kız içindi bilmiyorum ama çocuklar taş gibiydiler kızım" bunu demesiyle güldüm ne olursa olsun hep erkekler dikkatini çekiyordu. Biz onun dediklerine gülerken bir anda siren sesleri duyduk ve Ecem bize marketin orda olduğu tahminini söyledi, hepimiz merak edip yerdeki eşyalarımı toplayıp o tarafa koşmaya başladık. Gittiğimizde orada kavga vardı herkes orayı ayırmaya çalışırken benim gözüm köşeden bana baktığını düşündüğüm kişiye kayıyordu, ben bana bakmıyordur diye başka yere bakarken o dik dik bana bakıyordu ve en son bende ona uzun bakmaya başladım. Biz uzun uzun bakışırken Asel bir anda kolumu dürtünce ona doğru döndüm.
"Nereye bakıyorsun kızım öyle dik dik?"
"Bak orada bana dik dik bakan biri var o kadar uzun baktı ki bende bakmaya başladım." deyip ona arkamı dönmeden orayı tarif ettim ama bana,
"Oya sen iyi misin orada kimse yok? Yanlış gördün herhalde, neyse hadi Ecem'in yanına gidelim bizi bekliyor."
"Ne ama oradaydı uzun uzun bakıştık hatta?!" deyip arkamı döndüm ama orada kimse yoktu gerçekten de "A-az önce ordaydı hatta uzun boylu böyle 1.85 boylarında falandı görmedin mi gözünün önüne gelen saçları vardı gerçekten görmedin mi?!"
"Görmedim dedim ya yanlış görmüşsündür yoktu öyle biri"
"Ama ben eminim gördüğüme"
"Neyse hadi gidelim dediğim gibi Ecem bizi bekliyor" bunu demesiyle uzatmamaya karar verdim nasıl olsa gördüğümü biliyorum ben.
Her şey o geceden sonra başladı...